Het loopje in de zon werd een loopje bij ondergaande zon want ik vertrok pas om 17.00 uur. Werk en studie hielden mij aan de laptop gekluisterd. Inmiddels had ik eerlijk gezegd al geen zin meer om nog te gaan hardlopen, maar ik dacht aan mijn eigen, inmiddels in bredere kring bekend geworden uitspraak:
Je krijgt nooit spijt als je toch bent gaan hardlopen, maar als je niet was gaan hardlopen, krijg je wel spijt.
Dit idee hielp me over de drempel en dus vertrok ik toch.
En inderdaad, na een paar meter was ik alweer aan het genieten. De benen hielden zich goed, mijn lichaam was blijkbaar al uitgerust, want dat wilde wel. Ik deed nog een paar stukken op een hoger tempo en ik dacht dat ik wel een extra lus kon toevoegen aan mijn geplande 10 km, zo lekker ging het.
Maar na 6 km begon eerst mijn ene en toen ook mijn andere been steeds meer pijn te doen, dus liet ik die extra lus maar zitten. Je moet het natuurlijk niet te gek maken, zaterdag staat er 25 km gepland. Ik liep dus verder rustig naar huis met een voldaan gevoel.
donderdag 7 februari 2013
spierpijn
Maandag en dinsdag was het t ergst. Trap aflopen was pijnlijk. Helaas moest ik dinsdagavond een cursus geven en vier keer twee trappen op en af met zware bakken. Oef! Het viel niet mee.
Ik twijfelde dus wel toen ik woensdag naar de looptraining fietste. Nog steeds zere benen. Alleen maar rustig meehobbelen, misschien maar een halve training meedoen. Dat we een tunneltraining zouden gaan doen, hielp ook al niet.
Maar het viel mee. Op vlakke weg lopen ging eigenlijk best. Tunnel in, naar beneden dus was de eerst keer wel lastig, maar ging daarna iets beter. Omhoog ging goed. Ik heb heel rustig meegelopen, achteraan en kon makkelijk de hele training volhouden. Ik was niet moe meer, had alleen nog last van spierpijn.
Vandaag, de ochtend na de training, is de spierpijn al weer minder. Dus ga ik vanmiddag, als de zon schijnt lekker weer een uurtje lopen. Gewoon rustig aan, om de benen te bewegen en de spieren te doorbloeden en zo het herstel te bevorderen. Want zaterdag staat alweer de 25 km van Road to Rotterdam gepland.
Ik twijfelde dus wel toen ik woensdag naar de looptraining fietste. Nog steeds zere benen. Alleen maar rustig meehobbelen, misschien maar een halve training meedoen. Dat we een tunneltraining zouden gaan doen, hielp ook al niet.
Maar het viel mee. Op vlakke weg lopen ging eigenlijk best. Tunnel in, naar beneden dus was de eerst keer wel lastig, maar ging daarna iets beter. Omhoog ging goed. Ik heb heel rustig meegelopen, achteraan en kon makkelijk de hele training volhouden. Ik was niet moe meer, had alleen nog last van spierpijn.
Vandaag, de ochtend na de training, is de spierpijn al weer minder. Dus ga ik vanmiddag, als de zon schijnt lekker weer een uurtje lopen. Gewoon rustig aan, om de benen te bewegen en de spieren te doorbloeden en zo het herstel te bevorderen. Want zaterdag staat alweer de 25 km van Road to Rotterdam gepland.
zondag 3 februari 2013
PR!!!!
Hahaaa!! Het ging fantastisch en er rolde een persoonlijk record uit van 2.10.08. Hoera!
Ik stond ingedeeld in het een-na-laatste startvak. Dat leek me al een wat traag startvak, dus ik was van plan om voorin dat startvak te gaan staan. Ik ben inderdaad in het startvak een heel stuk naar voren gelopen en ik dacht dat ik ook vooraan stond, maar toch werd er na het startschot langzaam gelopen. Ik kon harder.
De eerste 5 kilometer heb ik alleen maar mensen ingehaald. Kris kras, versnellen en weer vertragen omdat ik er niet langs kon. Ik kwam bij de pacers van 2.15 te lopen en dacht dat ik daar wel mooi achter kon blijven. 2.15 leek me een aardige tijd. Maar toen ik even niet oplette was ik hen voorbij. Dan maar op eigen, snelle tempo door.
De 5 km ging in 23.30, de 10 km in 47.30. Niet helemaal constant, maar dat kwam ook door het stijgende en dalende parcours. Bij 10 km was ik nog helemaal niet moe, ik vond dat ik daar al snel was. Verder lopen, bij 14,5 km nam ik een gelletje, ik voelde dat ik dat nodig had. Na 15 km (in 1.12 gelopen), ging het stief bergop. Ik wist dat dit zwaar was en had me erop ingesteld. Hier niet stuk gaan, zorgen dat ik er goed doorheen kom. Dat lukte. Bij 20 km, 1.35 had ik toen gelopen, begon het parcours te dalen. Ik wist dat ik snel kon dalen als ik er nog kracht voor had, en die had ik. Hier was ik nog niet erg moe.
Het grote inhalen begon. Hele hordes mensen liep ik voorbij, samen met een andere man. Wij bleven steeds bij elkaar in de buurt en sjeesden naar beneden. Ik was de kms aan het aftellen, ik wist dat ik op PR-tijd liep. Na 25 km ging de weg steeds minder dalen en ik was wel door mijn reserves heen, nu. Maar ik wilde bij die man blijven en omdat ik wist dat er een goede tijd zat aan te komen, gaf me dat nog extra energie.
Het laatste stuk over de Loolaan was gewoon zwaar. Ik was moe, had last van mijn bovenbeen en de finish was erg ver weg. Toch doorlopen en dan eindelijk finshen: 2.10 op mijn klok. Wauw, dat had ik niet verwacht!
Hier mijn plaatje: Centraal Beheer Achmea Midwintermarathon 2013 | Uitslag Evelien Hoogendoorn
Na drie uur wachten en kletsen in Orpheus begon de laatste etappe: de terugreis in de bus van Groningen Atletiek. Het werd erg gezellig en we werden bedolven onder worst, kaas, pinda's, borrelnootjes, engelse drop, zoute drop, een snicker, bier en wijn. Het smaakte allemaal erg goed, het werd eigenlijk steeds gezelliger en vrolijker in de bus. Hoe zou dat nou komen? Het was bijna jammer dat we zo snel al weer in Groningen waren. Kortom: het was een heel geslaagde en succesvolle dag. Niet alleen voor mij, ook voor loopvriendin LdJ die heel knap een hele marathon liep binnen de 4.30!
Ik stond ingedeeld in het een-na-laatste startvak. Dat leek me al een wat traag startvak, dus ik was van plan om voorin dat startvak te gaan staan. Ik ben inderdaad in het startvak een heel stuk naar voren gelopen en ik dacht dat ik ook vooraan stond, maar toch werd er na het startschot langzaam gelopen. Ik kon harder.
De eerste 5 kilometer heb ik alleen maar mensen ingehaald. Kris kras, versnellen en weer vertragen omdat ik er niet langs kon. Ik kwam bij de pacers van 2.15 te lopen en dacht dat ik daar wel mooi achter kon blijven. 2.15 leek me een aardige tijd. Maar toen ik even niet oplette was ik hen voorbij. Dan maar op eigen, snelle tempo door.
De 5 km ging in 23.30, de 10 km in 47.30. Niet helemaal constant, maar dat kwam ook door het stijgende en dalende parcours. Bij 10 km was ik nog helemaal niet moe, ik vond dat ik daar al snel was. Verder lopen, bij 14,5 km nam ik een gelletje, ik voelde dat ik dat nodig had. Na 15 km (in 1.12 gelopen), ging het stief bergop. Ik wist dat dit zwaar was en had me erop ingesteld. Hier niet stuk gaan, zorgen dat ik er goed doorheen kom. Dat lukte. Bij 20 km, 1.35 had ik toen gelopen, begon het parcours te dalen. Ik wist dat ik snel kon dalen als ik er nog kracht voor had, en die had ik. Hier was ik nog niet erg moe.
Het grote inhalen begon. Hele hordes mensen liep ik voorbij, samen met een andere man. Wij bleven steeds bij elkaar in de buurt en sjeesden naar beneden. Ik was de kms aan het aftellen, ik wist dat ik op PR-tijd liep. Na 25 km ging de weg steeds minder dalen en ik was wel door mijn reserves heen, nu. Maar ik wilde bij die man blijven en omdat ik wist dat er een goede tijd zat aan te komen, gaf me dat nog extra energie.
Het laatste stuk over de Loolaan was gewoon zwaar. Ik was moe, had last van mijn bovenbeen en de finish was erg ver weg. Toch doorlopen en dan eindelijk finshen: 2.10 op mijn klok. Wauw, dat had ik niet verwacht!
Hier mijn plaatje: Centraal Beheer Achmea Midwintermarathon 2013 | Uitslag Evelien Hoogendoorn
Na drie uur wachten en kletsen in Orpheus begon de laatste etappe: de terugreis in de bus van Groningen Atletiek. Het werd erg gezellig en we werden bedolven onder worst, kaas, pinda's, borrelnootjes, engelse drop, zoute drop, een snicker, bier en wijn. Het smaakte allemaal erg goed, het werd eigenlijk steeds gezelliger en vrolijker in de bus. Hoe zou dat nou komen? Het was bijna jammer dat we zo snel al weer in Groningen waren. Kortom: het was een heel geslaagde en succesvolle dag. Niet alleen voor mij, ook voor loopvriendin LdJ die heel knap een hele marathon liep binnen de 4.30!
zaterdag 2 februari 2013
Klaar voor Apeldoorn
Deze week echt goed uitgerust. Ik was ook moe na de loop- en schaatsweek hiervoor. Maandag en dinsdag gerust, woensdag met de loopgroep meegedaan. Van de 20 keer 1 minuut snel heb ik er vier ook echt op een snel tempo gedaan. De rest veel rustiger, maar toch nog zo snel dat ik twijfelde of ik toch niet te hard had gelopen. Daar zal ik wel nooit achterkomen.
Donderdag en vrijdag niks gedaan. Ik was ook erg moe, van weinig slapen. Ik had van alles te doen en ga dan te laat naar bed, moet er ook vroeg weer uit. Vrijdag brak het me op. Dus die avond vroeg naar bed, vanmorgen wat later eruit. Zonet nog een km of zes hardgelopen, wat prima ging. De benen hebben er wel zin in en ik ook.
Ik ga geen uitspraken doen over tijden of snelheden. Ik ga gewoon lekker lopen en dan zie ik wel waar ik uit kom. Zo deed ik het in Egmond ook en in Peize eigenlijk ook. Het weer is nu prima, hopelijk morgen ook. Ik heb er zin in.
Donderdag en vrijdag niks gedaan. Ik was ook erg moe, van weinig slapen. Ik had van alles te doen en ga dan te laat naar bed, moet er ook vroeg weer uit. Vrijdag brak het me op. Dus die avond vroeg naar bed, vanmorgen wat later eruit. Zonet nog een km of zes hardgelopen, wat prima ging. De benen hebben er wel zin in en ik ook.
Ik ga geen uitspraken doen over tijden of snelheden. Ik ga gewoon lekker lopen en dan zie ik wel waar ik uit kom. Zo deed ik het in Egmond ook en in Peize eigenlijk ook. Het weer is nu prima, hopelijk morgen ook. Ik heb er zin in.
maandag 28 januari 2013
nu rusten
Het werd zaterdag een uur lopen en een uur schaatsen. Ik kon namelijk niet kiezen wat ik nog zou doen, nu het nog winter was, met sneeuw en ijs. Dus dan maar allebei doen. Lopen ging prima, maar wel weer over besneeuwde paden, dus toch iets een gevoel in mijn voet. Met schaatsen kwam ik niet echt goed in mijn slag, maar toch genoten.
Zondag was het prutweer: regen en dooi. Niks aan. Wat kon ik doen: de hele dag binnenzitten en dan chagerijnig worden, of eropuit trekken. Dat laatste maar. Dus op naar de loopgroeptraining van de zondag. Lekker op mijn gemak gelopen, niet snel, niet langzaam. Na een korte training van een uur was het klaar. Worden de trainingen op zondag steeds korter trainerpaul?
Wel weer iets mijn voet gevoeld. Maar nu hoef ik alleen nog maar uit te rusten. Er komen twee rustdagen, dan woensdag beetje rustig meetrainen, misschien vrijdag of zaterdag nog wat loslopen, en dan zondag naar Apeldoorn. Kijken wat het wordt.
Zondag was het prutweer: regen en dooi. Niks aan. Wat kon ik doen: de hele dag binnenzitten en dan chagerijnig worden, of eropuit trekken. Dat laatste maar. Dus op naar de loopgroeptraining van de zondag. Lekker op mijn gemak gelopen, niet snel, niet langzaam. Na een korte training van een uur was het klaar. Worden de trainingen op zondag steeds korter trainerpaul?
Wel weer iets mijn voet gevoeld. Maar nu hoef ik alleen nog maar uit te rusten. Er komen twee rustdagen, dan woensdag beetje rustig meetrainen, misschien vrijdag of zaterdag nog wat loslopen, en dan zondag naar Apeldoorn. Kijken wat het wordt.
donderdag 24 januari 2013
Viaduct op en af
Nog steeds een beetje last van mijn voet. Af en toe voel ik hem, dan weer niet. Schaatsen gaat goed, met lopen moet ik uitkijken. Dus twijfels voor de woensdagtraining. Ik wilde deze training graag doen, omdat we een lang viaduct op en af zouden lopen, dat is een mooie voorbereiding voor Apeldoorn. Maar ja, die voet, wat is verstandig?
Uiteindelijk besloot ik toch maar te gaan. Maar in de auto begon mijn voet weer zo'n pijn te doen, dat ik op het punt stond om om te keren en weer naar huis te rijden. Maar ja, ik was al onderweg, ik kon allicht gaan proberen om hard te lopen.
Heel rustig ingelopen, dat ging redelijk. Een klein stukje over een besneeuwd pad heb ik maar gewandeld: de pijn was in de sneeuw begonnen, twee dagen geleden. Alle looptrainingsoefeningen heb ik niet meegedaan. Na al dit gedoe begon de echte training: 6 keer het viaduct op en af.
Dat ging prima. Mijn voet voelde ik helemaal niet meer. En nu, de volgende morgen ook niet. Nog even verder afwachten, maar het lijkt toch wel aardig bij te trekken, gelukkig. Vanmiddag nog even schaatsen, morgen een rustdag, want de hele dag weg voor mijn werk. Dan zaterdag misschien een 20 km op 11 per uur, of niet. En dan uitrusten voor de 27,6 in Apeldoorn.
Uiteindelijk besloot ik toch maar te gaan. Maar in de auto begon mijn voet weer zo'n pijn te doen, dat ik op het punt stond om om te keren en weer naar huis te rijden. Maar ja, ik was al onderweg, ik kon allicht gaan proberen om hard te lopen.
Heel rustig ingelopen, dat ging redelijk. Een klein stukje over een besneeuwd pad heb ik maar gewandeld: de pijn was in de sneeuw begonnen, twee dagen geleden. Alle looptrainingsoefeningen heb ik niet meegedaan. Na al dit gedoe begon de echte training: 6 keer het viaduct op en af.
Dat ging prima. Mijn voet voelde ik helemaal niet meer. En nu, de volgende morgen ook niet. Nog even verder afwachten, maar het lijkt toch wel aardig bij te trekken, gelukkig. Vanmiddag nog even schaatsen, morgen een rustdag, want de hele dag weg voor mijn werk. Dan zaterdag misschien een 20 km op 11 per uur, of niet. En dan uitrusten voor de 27,6 in Apeldoorn.
maandag 21 januari 2013
Door de sneeuwjacht
Niets mooiers dan hardlopen in de sneeuw. Dus toen ik vanmorgen zag dat het sneeuwde en er al een behoorlijk pak lag, kreeg ik behoorlijk de kriebels.
Na een hoop verplichte taken (huishouden, werk en boodschappen), vertrok ik dan toch om 3 uur 's middags. Ik had tegen mijn kinderen gezegd dat ik wel om 4 uur weer thuis zou zijn, maar ja, het was zo mooi en het ging zo lekker, dat ik pas na half 5 weer thuis kwam.
Toen ik wegliep sneeuwde het nog. Eerst over een fietspad, dat geveegd en gestrooid was. Het was wel glad, bij elke afzet gleed ik een centimeter of zo terug, maar prima te doen. Toen ging ik over een niet-gestrooide en niet-geschoven weg. Dit ging ook nog aardig, want de wind had het grootste deel van de weg schoongeblazen. Daarna wilde ik over een schelpenpaadje of over de zandweg ernaast. Eerst maar kijken of dat ging: ja het ging. Maar het was zwaar, ik moest tot over mijn enkels door de losse sneeuw. Geeft niks, des te leuker.
En zo liep ik maar door. Tegen de wind in was wel koud. Met mijn muts bijna over mijn ogen kon ik de sneeuwvlokken een klein beetje uit mijn ogen houden.
Aan het eind voelde ik wel mijn voet weer een beetje pijn doen en nu thuis voel ik hem ook. Dus morgen maar even niet lopen, maar schaatsen en woensdag rust. Dan zal het wel weer gaan.
Na een hoop verplichte taken (huishouden, werk en boodschappen), vertrok ik dan toch om 3 uur 's middags. Ik had tegen mijn kinderen gezegd dat ik wel om 4 uur weer thuis zou zijn, maar ja, het was zo mooi en het ging zo lekker, dat ik pas na half 5 weer thuis kwam.
Toen ik wegliep sneeuwde het nog. Eerst over een fietspad, dat geveegd en gestrooid was. Het was wel glad, bij elke afzet gleed ik een centimeter of zo terug, maar prima te doen. Toen ging ik over een niet-gestrooide en niet-geschoven weg. Dit ging ook nog aardig, want de wind had het grootste deel van de weg schoongeblazen. Daarna wilde ik over een schelpenpaadje of over de zandweg ernaast. Eerst maar kijken of dat ging: ja het ging. Maar het was zwaar, ik moest tot over mijn enkels door de losse sneeuw. Geeft niks, des te leuker.
En zo liep ik maar door. Tegen de wind in was wel koud. Met mijn muts bijna over mijn ogen kon ik de sneeuwvlokken een klein beetje uit mijn ogen houden.
Aan het eind voelde ik wel mijn voet weer een beetje pijn doen en nu thuis voel ik hem ook. Dus morgen maar even niet lopen, maar schaatsen en woensdag rust. Dan zal het wel weer gaan.
zondag 20 januari 2013
Schaatsen en lopen
Jippieieie, de ijsbaan is weer open. Mijn hart is sneller gaan kloppen, ik heb de ijzers al weer vele keren onder gehad. Want schaatsen vind ik nog steeds ietsje leuker dan hardlopen.
Dus dinsdag en woensdag gelopen, donderdag en vrijdag geschaatst. Zaterdag 20 km hardgelopen als voorloper bij de trainingslopen voor de Road to Rotterdam, en vanmorgen alweer 1 1/2 uur geschaatst. Heerlijk heerlijk heerlijk om fijne rondjes te kunnen draaien en mooie bochten te kunnen rijden.
Die trainingsloop was weer gezellig. Ondanks dat we verkeerd gelopen waren en een verzorgingspost hadden gemist. Het werd een pittige loop omdat we wat snel liepen, sneller dan 5.30 km per minuut. Ook de kou en de wind maakte het pittig en omdat ik al een volle trainingsweek achter de rug had, natuurlijk.
Maar het is goed gegaan. 's Middags had ik gepland om nog te gaan schaatsen, maar daar was ik toch te moe voor.
Dus dinsdag en woensdag gelopen, donderdag en vrijdag geschaatst. Zaterdag 20 km hardgelopen als voorloper bij de trainingslopen voor de Road to Rotterdam, en vanmorgen alweer 1 1/2 uur geschaatst. Heerlijk heerlijk heerlijk om fijne rondjes te kunnen draaien en mooie bochten te kunnen rijden.
Die trainingsloop was weer gezellig. Ondanks dat we verkeerd gelopen waren en een verzorgingspost hadden gemist. Het werd een pittige loop omdat we wat snel liepen, sneller dan 5.30 km per minuut. Ook de kou en de wind maakte het pittig en omdat ik al een volle trainingsweek achter de rug had, natuurlijk.
Maar het is goed gegaan. 's Middags had ik gepland om nog te gaan schaatsen, maar daar was ik toch te moe voor.
Aaf Brandt Corstius
In het Volkskrant Magazine van dit weekend staat een stuk van Aaf Brandt Corstius. Zij is begonnen met hardlopen, dat bevalt haar heel goed en daar heeft ze een artikel over geschreven in het VM.
Daarin word ik geciteerd!!! Helaas zonder naamvermelding, maar de uitspraak is van mij.
Ze schrijft dat als ze soms geen zin heeft om te gaan hardlopen dat ze dan moet denken aan de uitspraak van die ene vrouw, die ze tegenkwam op een hardloopblog: Je krijgt nooit spijt als je hebt hardgelopen, maar je krijgt altijd spijt als je niet bent gaan hardlopen. En die uitspraak is van mij, die is een half jaar of zo geleden verschenen toen er een stuk over mij op dit blog over hardlopende vrouwen is geschreven.
Leuk he!
Daarin word ik geciteerd!!! Helaas zonder naamvermelding, maar de uitspraak is van mij.
Ze schrijft dat als ze soms geen zin heeft om te gaan hardlopen dat ze dan moet denken aan de uitspraak van die ene vrouw, die ze tegenkwam op een hardloopblog: Je krijgt nooit spijt als je hebt hardgelopen, maar je krijgt altijd spijt als je niet bent gaan hardlopen. En die uitspraak is van mij, die is een half jaar of zo geleden verschenen toen er een stuk over mij op dit blog over hardlopende vrouwen is geschreven.
Leuk he!
donderdag 17 januari 2013
In vorm (lijkt het)
Na de niet uitgekomen hoge verwachtingen in Blijham durf ik niet meer hardop te beweren dat ik in vorm ben. Dat schept alleen maar verwachtingen, vooral bij mezelf, die dan niet uitkomen.
Maar goed gaat het wel. Ik voel de energie door mijn lijf stromen. Ik ben zooo aan het genieten van mijn mooie wedstrijd in Egmond, daardoor stroomt de energie nog harder. Ik was dinsdag niet te houden. Ik heb bijna 1 1/2 uur gelopen, wilde steeds hard, maar ik heb mezelf afgeremd en alleen sommige korte stukken hard gelopen. Dag ging allemaal moeiteloos.
Ook woensdag met de loopgroep, een testloop van 3 km ging ook lekker snel, in 13.08 of zo. Dus 4.17 per km en goed vol te houden. Ooit liep ik 10 km op dit tempo. Dat zit er nog niet in, maar in elk geval lukt dit en daar word ik erg blij van.
Over drie weken loop ik in Apeldoorn de 27,6. Nu proberen de vorm vast te houden. Hoe moet dat eigenlijk?
Zaterdag staat 20 km gepland van de trainingslopen Road to Rotterdam, in Groningen. Ik ben daar voor het eerst voorloper. Ook weer leuk.
Maar goed gaat het wel. Ik voel de energie door mijn lijf stromen. Ik ben zooo aan het genieten van mijn mooie wedstrijd in Egmond, daardoor stroomt de energie nog harder. Ik was dinsdag niet te houden. Ik heb bijna 1 1/2 uur gelopen, wilde steeds hard, maar ik heb mezelf afgeremd en alleen sommige korte stukken hard gelopen. Dag ging allemaal moeiteloos.
Ook woensdag met de loopgroep, een testloop van 3 km ging ook lekker snel, in 13.08 of zo. Dus 4.17 per km en goed vol te houden. Ooit liep ik 10 km op dit tempo. Dat zit er nog niet in, maar in elk geval lukt dit en daar word ik erg blij van.
Over drie weken loop ik in Apeldoorn de 27,6. Nu proberen de vorm vast te houden. Hoe moet dat eigenlijk?
Zaterdag staat 20 km gepland van de trainingslopen Road to Rotterdam, in Groningen. Ik ben daar voor het eerst voorloper. Ook weer leuk.
zondag 13 januari 2013
Top gelopen in Egmond!
Na de getemperde verwachtingen van gisteren, vertrok ik met enig voorbehoud. Maar het voelde goed allemaal, de eerste km ging in 4.30 en de tweede ook, dat was lekker snel, maar voelde makkelijk. Het zag er goed uit.
Het strand op was even lastig vanwege mul zand, maar op het strand was het heerlijk: veel publiek, volop zon in het gezicht, windje in de rug en hard zand. Wel af en toe wat ribbels in het zand, dat was lastig, maar ik kwam er goed en vrij makkelijk overheen. Het strand af was loodzwaar, door het mulle zand en steil stijgen. Hier was het 10,5 km-punt, mijn tijd was 48.34, dat was al sneller dan in Blijham! Het ging snel!
Hierna volgde een zand/graspad door de duinen, dat steeds steeg en daalde. Dat was pittig, maar ook nog heel goed te doen. Na een tijdje volgde een klinkerpad en een asfaltweg, hier was het vrij vlak. Op 14 km werd ik wel moe, maar ik bleef gewoon doorlopen. 15 km in 1.09.50. Dat was 1 1/2 minuut sneller dan in Blijham! Ik werd blij, het ging heel goed.
Omstreeks 17 km haalde ik een vrouw in, die daarna steeds maar in mijn kielzog bleef lopen. Er volgde een pittige stijging over een duin. Toen de afdaling begon, voelde ik dat ik nog energie en kracht had. Ik liep lekker snel naar beneden, kon lekker doortrekken, ook op de laatste vlakke km. Die vrouw heb ik er toen helemaal afgelopen, uiteindelijk finishte ze ruim een minuut na mij (gna gna). Ik liep verder makkelijk en genoot van het publiek. De laatste 500 m nog weer versneld, nog een vrouw ingehaald en zelfs een man! En juichend over de finish, in 1.38.35! TOP!
Na afloop ook niet erg moe, later wel een beetje zere benen, maar valt allemaal reuze mee. In de kleedkamer nog gediscussieerd over hoeveel minuten je van deze tijd mag aftrekken vanwege het zware parcours. Iemand dacht wel 5 minuten. Dat lijkt me wat erg veel, dan zou ik 1.33 gelopen hebben. Zelf hou ik het maar op 1 a 1 1/2 minuut, zodat ik ergens laag in de 1.37 uit zou hebben gekomen. Maar ja, dat is maar giswerk. Ik heb gewoon heel prima, lekker en lekker snel gelopen!
Ik ben 6e geworden in mijn categorie: ik ben blij (net als Churandy Martina).
Het strand op was even lastig vanwege mul zand, maar op het strand was het heerlijk: veel publiek, volop zon in het gezicht, windje in de rug en hard zand. Wel af en toe wat ribbels in het zand, dat was lastig, maar ik kwam er goed en vrij makkelijk overheen. Het strand af was loodzwaar, door het mulle zand en steil stijgen. Hier was het 10,5 km-punt, mijn tijd was 48.34, dat was al sneller dan in Blijham! Het ging snel!
Hierna volgde een zand/graspad door de duinen, dat steeds steeg en daalde. Dat was pittig, maar ook nog heel goed te doen. Na een tijdje volgde een klinkerpad en een asfaltweg, hier was het vrij vlak. Op 14 km werd ik wel moe, maar ik bleef gewoon doorlopen. 15 km in 1.09.50. Dat was 1 1/2 minuut sneller dan in Blijham! Ik werd blij, het ging heel goed.
Omstreeks 17 km haalde ik een vrouw in, die daarna steeds maar in mijn kielzog bleef lopen. Er volgde een pittige stijging over een duin. Toen de afdaling begon, voelde ik dat ik nog energie en kracht had. Ik liep lekker snel naar beneden, kon lekker doortrekken, ook op de laatste vlakke km. Die vrouw heb ik er toen helemaal afgelopen, uiteindelijk finishte ze ruim een minuut na mij (gna gna). Ik liep verder makkelijk en genoot van het publiek. De laatste 500 m nog weer versneld, nog een vrouw ingehaald en zelfs een man! En juichend over de finish, in 1.38.35! TOP!
Na afloop ook niet erg moe, later wel een beetje zere benen, maar valt allemaal reuze mee. In de kleedkamer nog gediscussieerd over hoeveel minuten je van deze tijd mag aftrekken vanwege het zware parcours. Iemand dacht wel 5 minuten. Dat lijkt me wat erg veel, dan zou ik 1.33 gelopen hebben. Zelf hou ik het maar op 1 a 1 1/2 minuut, zodat ik ergens laag in de 1.37 uit zou hebben gekomen. Maar ja, dat is maar giswerk. Ik heb gewoon heel prima, lekker en lekker snel gelopen!
Ik ben 6e geworden in mijn categorie: ik ben blij (net als Churandy Martina).
zaterdag 12 januari 2013
getemperde verwachtingen
Na gisteren errug rustig te hebben geschaatst (alleen in de laatste 5 minuten even wat sneller geschaatst), vond ik het vanmorgen zulk mooi weer, dat ik toch even buiten wilde lopen.
Dus een rondje van, wat is het 5 km, gelopen, een half uur of zo over gedaan, waarin twee keer 500 m op wat leek halve marathontempo.
Het ging zwaar en stroef. Volgens mij komt het niet door het schaatsen, ik voel daar niks meer van. Waar het wel door komt? Geen idee.
In elk geval stel ik mijn verwachtingen over Egmond maar flink naar beneden bij. Dat is niet zo moeilijk, want eigenlijk had ik geen tijd in mijn hoofd, ik dacht steeds aan een fatsoenlijke tijd. Geen idee hoe snel dat dan moet zijn.
Laat ik me dus maar houden aan mijn voornemen van een paar weken geleden: niet focussen op tijden en snelheden, maar gewoon lekker gaan lopen. Waarom is dat nu zoooo moeilijk voor mij?
Dus een rondje van, wat is het 5 km, gelopen, een half uur of zo over gedaan, waarin twee keer 500 m op wat leek halve marathontempo.
Het ging zwaar en stroef. Volgens mij komt het niet door het schaatsen, ik voel daar niks meer van. Waar het wel door komt? Geen idee.
In elk geval stel ik mijn verwachtingen over Egmond maar flink naar beneden bij. Dat is niet zo moeilijk, want eigenlijk had ik geen tijd in mijn hoofd, ik dacht steeds aan een fatsoenlijke tijd. Geen idee hoe snel dat dan moet zijn.
Laat ik me dus maar houden aan mijn voornemen van een paar weken geleden: niet focussen op tijden en snelheden, maar gewoon lekker gaan lopen. Waarom is dat nu zoooo moeilijk voor mij?
donderdag 10 januari 2013
rustig schaatsen
Na de duurloop van zondag met snelle stukken, nergens meer last van gehad. Niet moe, geen spierpijn. Nu wordt het tijd om goed uit te rusten, want zondag moet ik in Egmond een halve marathon lopen.
Dus maandag niet gelopen, eigenlijk teveel binnen gezeten omdat het ook alleen maar regende, buiten. Dinsdag nog steeds regen, maar toch aan het eind van de middag 8 km gelopen. Op een goed voelend tempo, niet te snel. De benen voelden goed en wilden best iets sneller, maar dat mochten ze niet van mij.
Woensdag bij de loopgroep stonden 4 x 6 minuten op het programma. De eerste 6 heb ik lekker snel gedaan en dat voelde prima, makkelijk, soepel, zoals ik het het liefst hebben wil. De andere drie keer zes heb ik veel rustiger gedaan om mezelf te sparen voor Egmond.
Vandaag houd ik rust, vrijdag heb ik afgesproken om te gaan schaatsen. Hmmm, is dat wel slim, vlak voor de halve van Egmond? Misschien niet, maar dan heb ik een excuus voor als het tegenvalt in Egmond, en als ik goed ben, maakt het weinig uit (???? vraag me af of dit klopt, maar dat zeg ik nu maar gewoon tegen mezelf). In elk geval maar wat rustiger schaatsen dan ik normaal zou doen.
Dus maandag niet gelopen, eigenlijk teveel binnen gezeten omdat het ook alleen maar regende, buiten. Dinsdag nog steeds regen, maar toch aan het eind van de middag 8 km gelopen. Op een goed voelend tempo, niet te snel. De benen voelden goed en wilden best iets sneller, maar dat mochten ze niet van mij.
Woensdag bij de loopgroep stonden 4 x 6 minuten op het programma. De eerste 6 heb ik lekker snel gedaan en dat voelde prima, makkelijk, soepel, zoals ik het het liefst hebben wil. De andere drie keer zes heb ik veel rustiger gedaan om mezelf te sparen voor Egmond.
Vandaag houd ik rust, vrijdag heb ik afgesproken om te gaan schaatsen. Hmmm, is dat wel slim, vlak voor de halve van Egmond? Misschien niet, maar dan heb ik een excuus voor als het tegenvalt in Egmond, en als ik goed ben, maakt het weinig uit (???? vraag me af of dit klopt, maar dat zeg ik nu maar gewoon tegen mezelf). In elk geval maar wat rustiger schaatsen dan ik normaal zou doen.
zondag 6 januari 2013
een gezellige duurloop
Zaterdag kreeg ik het bericht dat er door een aantal holvriendinnen een duurloop van 15 km gepland stond en als ik wilde kon ik mee. Nou, dat leek me wel wat, gezellig samen hollen, rustig aan, kletsen onder het lopen door, ook nog een sociale activiteit: prima! Leuk! Doe ik!
Maar ja, 15 km in rustig tempo vond ik eigenlijk wat weinig. Dus voor die 15 liep ik zelf nog ruim 10 km extra. En ik kon het niet laten, toch even een paar stukjes snel. Een 500 m in 2.05, dat is dus een km in 4.10! Lekker snel, het ging goed, ik was wel buiten adem, maar het ging. Ik weet alleen niet hoe precies die 500 m is. Het kan net zo goed 520 m of 480 zijn geweest, 450 zou ook nog kunnen. Maar daar ga ik maar niet van uit. Later liep ik nog een snelle 500 m, maar toen vergat ik weer op mijn horloge te kijken. Dom.
Na ruim een uur hardlopen, begon ik dan aan mijn 15 km. Eigenlijk iets minder, want ik ben afgestoken toen we bij mijn huis in de buurt kwamen. Maar totaal toch wel een km of 24 gelopen. De 15 km lekker rustig, ging prima. Op het allerlaatst nog even twee snellere stukjes, die eigenlijk heel makkelijk gingen.
Ach, ik kan het heus nog wel, een snelle halve lopen. Volgende week is Egmond. Ik wilde daar eigenlijk rustig gaan genieten, maar ja, nu blijk ik ingedeeld in het allervoorste startvak met wedstrijdlopers. Had ik dat nu ingevuld op het inschrijfformulier of heeft de organisatie dat bepaald? Ik weet het niet. In elk geval, nu voel ik me toch geroepen om in Egmond een beetje fatsoenlijke tijd neer te gaan zetten.
Ik zie het wel.
Maar ja, 15 km in rustig tempo vond ik eigenlijk wat weinig. Dus voor die 15 liep ik zelf nog ruim 10 km extra. En ik kon het niet laten, toch even een paar stukjes snel. Een 500 m in 2.05, dat is dus een km in 4.10! Lekker snel, het ging goed, ik was wel buiten adem, maar het ging. Ik weet alleen niet hoe precies die 500 m is. Het kan net zo goed 520 m of 480 zijn geweest, 450 zou ook nog kunnen. Maar daar ga ik maar niet van uit. Later liep ik nog een snelle 500 m, maar toen vergat ik weer op mijn horloge te kijken. Dom.
Na ruim een uur hardlopen, begon ik dan aan mijn 15 km. Eigenlijk iets minder, want ik ben afgestoken toen we bij mijn huis in de buurt kwamen. Maar totaal toch wel een km of 24 gelopen. De 15 km lekker rustig, ging prima. Op het allerlaatst nog even twee snellere stukjes, die eigenlijk heel makkelijk gingen.
Ach, ik kan het heus nog wel, een snelle halve lopen. Volgende week is Egmond. Ik wilde daar eigenlijk rustig gaan genieten, maar ja, nu blijk ik ingedeeld in het allervoorste startvak met wedstrijdlopers. Had ik dat nu ingevuld op het inschrijfformulier of heeft de organisatie dat bepaald? Ik weet het niet. In elk geval, nu voel ik me toch geroepen om in Egmond een beetje fatsoenlijke tijd neer te gaan zetten.
Ik zie het wel.
zaterdag 5 januari 2013
13 km per uur
Hoe snel voelt eigenlijk 13 km per uur? Dat vroeg ik me af. "Vroeger", twee jaar geleden en ook twee weken geleden, in Peize, liep ik een halve marathon op 13 km per uur, ongeveer. Zou ik dat nog kunnen? Ik besloot het te testen.
Dus liep ik vrijdag een rondje en ergens onderweg wist ik een stuk weg van 500 m. Ik deed dat stuk op een, voor mijn gevoel, vlot halvemarathontempo. Ik deed er 2.30 minuten over. Hmm, dat is dus 12 km per uur en het kostte best veel moeite. Maar ik had dat stuk ook wind tegen. Nog een keer proberen, verderop was een stuk waarvan ik wist dat het 1 km was. Ik ging weer lekker hard, maar realiseerde me na 1 minuut dat ik vergeten was op mijn horloge te kijken wanneer ik was gestart..... Dom, nu kon ik mijn tijd niet klokken.
Dan nog maar een lusje extra lopen. Ik was weer op het 500 m stuk. Hetzelfde als het eerste stuk, alleen liep ik nu met de wind in de rug. Ik ging echt hard voor mijn gevoel en liep het stuk in 2.20 minuut. Dat is dus wel ongeveer 13 km per uur. Maar dit zou ik nooit een hele halve marathon kunnen volhouden, leek me.
Maar ja, dat zegt natuurlijk ook niks, want voor een halve ben ik normaal wel uitgerust, en nu was dit al mijn vierde training deze week en de andere trainingen waren best pittig.
Conclusie: 13 km voelt heel hard, maar, gezien mijn Peize-tijd moet ik dit tempo toch wel een keer op een halve kunnen volhouden.
Dus liep ik vrijdag een rondje en ergens onderweg wist ik een stuk weg van 500 m. Ik deed dat stuk op een, voor mijn gevoel, vlot halvemarathontempo. Ik deed er 2.30 minuten over. Hmm, dat is dus 12 km per uur en het kostte best veel moeite. Maar ik had dat stuk ook wind tegen. Nog een keer proberen, verderop was een stuk waarvan ik wist dat het 1 km was. Ik ging weer lekker hard, maar realiseerde me na 1 minuut dat ik vergeten was op mijn horloge te kijken wanneer ik was gestart..... Dom, nu kon ik mijn tijd niet klokken.
Dan nog maar een lusje extra lopen. Ik was weer op het 500 m stuk. Hetzelfde als het eerste stuk, alleen liep ik nu met de wind in de rug. Ik ging echt hard voor mijn gevoel en liep het stuk in 2.20 minuut. Dat is dus wel ongeveer 13 km per uur. Maar dit zou ik nooit een hele halve marathon kunnen volhouden, leek me.
Maar ja, dat zegt natuurlijk ook niks, want voor een halve ben ik normaal wel uitgerust, en nu was dit al mijn vierde training deze week en de andere trainingen waren best pittig.
Conclusie: 13 km voelt heel hard, maar, gezien mijn Peize-tijd moet ik dit tempo toch wel een keer op een halve kunnen volhouden.
donderdag 3 januari 2013
verder na de deceptie
Gewoon maar weer de draad oppikken lijkt me het beste. Even geen trainingen meer die ik van mezelf moet doen omdat ik zonodig weer snel wil lopen, maar in plaats daarvan trainingen doen waar ik op dat moment zin in heb.
En dinsdag had ik zin om een lekker stuk rustig aan te lopen. Het werden 18 kms, op nieuwjaarsochtend. Toch nog op een redelijk tempo, het zal zo'n 12 km per uur geweest zijn. Heerlijk, genoten van de omgeving, van de rust na al het feestgedruis (waar ik trouwens niet aan heb meegedaan, dit terzijde).
Woensdag met lichte tegenzin naar de loopgroep. Iedereen die wilde zoenen vanwege gelukkig nieuwjaar op afstand kunnen houden (yes!) en vernomen dat we 15 keer 1,5 minuut snel zouden lopen. Ik was nog steeds een beetje boos op mezelf, vanwege Blijham, dus ik ging die 15 anderhalve minuten gewoon keisnel doen. Dat lukte ook nog, ondanks nog wat stijve, spierpijnerige benen. Niet dat het nou zo soepel ging, maar wel snel.
Voldaan fietste ik weer naar huis, toch blij dat ik was gaan hardlopen, en met nog een keer het voornemen om NIET meer zo te focussen op mijn gelopen tijden, maar gewoon lekker te gaan lopen.
En dinsdag had ik zin om een lekker stuk rustig aan te lopen. Het werden 18 kms, op nieuwjaarsochtend. Toch nog op een redelijk tempo, het zal zo'n 12 km per uur geweest zijn. Heerlijk, genoten van de omgeving, van de rust na al het feestgedruis (waar ik trouwens niet aan heb meegedaan, dit terzijde).
Woensdag met lichte tegenzin naar de loopgroep. Iedereen die wilde zoenen vanwege gelukkig nieuwjaar op afstand kunnen houden (yes!) en vernomen dat we 15 keer 1,5 minuut snel zouden lopen. Ik was nog steeds een beetje boos op mezelf, vanwege Blijham, dus ik ging die 15 anderhalve minuten gewoon keisnel doen. Dat lukte ook nog, ondanks nog wat stijve, spierpijnerige benen. Niet dat het nou zo soepel ging, maar wel snel.
Voldaan fietste ik weer naar huis, toch blij dat ik was gaan hardlopen, en met nog een keer het voornemen om NIET meer zo te focussen op mijn gelopen tijden, maar gewoon lekker te gaan lopen.
dinsdag 1 januari 2013
niet Blij(ham)
Na alle voorbereidingen, zoals zware trainingen, bietensap drinken, rusten en goed eten en de mooi gelopen 15 km in Peize, had ik het idee dat ik in Blijham wel een goede tijd op de halve kon lopen.
Het is niet gelukt. Ik ging best lekker van start, niet te snel, maar gewoon goed. Het eerste stuk was met de wind tegen, dus toen ik na 47 minuten het 10 km-punt voorbij ging, vond ik dat ik nog aardig op schema lag. Ook bij 15 km in 1.11 had ik de moed nog niet verloren. Daarna liep ik best lekker, maar na 18 km werd het wel zwaar. Ik kon echt niet harder, Dit stuk heb ik veel langzamer gelopen dan ik dacht dat ik liep en dat was te langzaam naar mijn zin. Meer dan de 1.41.03 zat er niet in, die dag.
En dat vind ik niet leuk. Het is nog langzamer dan in Leens, waar ik ook al niet tevreden over was. Hoe kan dit??? Het enige dat ik echt anders heb gedaan is bietensap drinken...... Maar goed, de echte oorzaak kom ik toch nooit achter, dus heb ik ook geen zin om daarover te piekeren. Ik beschouw deze loop maar als een training en kijk maar weer vooruit naar Egmond, over twee weken alweer. Dat is geen snel parcours, dus de te lopen tijd daar doet er niet toe.
Ontevreden over dit resultaat besloot ik zondag maar gewoon lekker met de loopgroep mee te lopen omdat dat leuk en gezellig is. Daar liep ik vrij makkelijk (alleen klein beetje spierpijn) acht keer een minuut op ongeveer 16 km/uur. Belachelijk natuurlijk als je de dag ervoor een halve hebt gelopen. Nieuwjaarsdag lekker een duurloop van ongeveer 18 km gedaan in 1 1/2 uur. Dat ging lekker. Ik maak me maar even niet druk om snelheden en tijden of schema's, want dat heeft blijkbaar toch geen zin. Dan doe ik liever wat ik op dat moment fijn vind.
Het is niet gelukt. Ik ging best lekker van start, niet te snel, maar gewoon goed. Het eerste stuk was met de wind tegen, dus toen ik na 47 minuten het 10 km-punt voorbij ging, vond ik dat ik nog aardig op schema lag. Ook bij 15 km in 1.11 had ik de moed nog niet verloren. Daarna liep ik best lekker, maar na 18 km werd het wel zwaar. Ik kon echt niet harder, Dit stuk heb ik veel langzamer gelopen dan ik dacht dat ik liep en dat was te langzaam naar mijn zin. Meer dan de 1.41.03 zat er niet in, die dag.
En dat vind ik niet leuk. Het is nog langzamer dan in Leens, waar ik ook al niet tevreden over was. Hoe kan dit??? Het enige dat ik echt anders heb gedaan is bietensap drinken...... Maar goed, de echte oorzaak kom ik toch nooit achter, dus heb ik ook geen zin om daarover te piekeren. Ik beschouw deze loop maar als een training en kijk maar weer vooruit naar Egmond, over twee weken alweer. Dat is geen snel parcours, dus de te lopen tijd daar doet er niet toe.
Ontevreden over dit resultaat besloot ik zondag maar gewoon lekker met de loopgroep mee te lopen omdat dat leuk en gezellig is. Daar liep ik vrij makkelijk (alleen klein beetje spierpijn) acht keer een minuut op ongeveer 16 km/uur. Belachelijk natuurlijk als je de dag ervoor een halve hebt gelopen. Nieuwjaarsdag lekker een duurloop van ongeveer 18 km gedaan in 1 1/2 uur. Dat ging lekker. Ik maak me maar even niet druk om snelheden en tijden of schema's, want dat heeft blijkbaar toch geen zin. Dan doe ik liever wat ik op dat moment fijn vind.
vrijdag 28 december 2012
oliebollen en bietensap
De afgelopen week heel veel gerust. Dinsdag was een heel rustige training, en donderdag liep ik met de loopgroep de oliebollenspeurtocht. In totaal ongeveer 4 km, rustig hardlopen en 26 keer bij een lantaarnpaal een vraag beantwoorden. Dus qua training stelde dit ook niet veel voor, maar dat was ook juist de bedoeling! En de speurtocht was heel leuk en de oliebollen na afloop erg lekker. (Ik had ze namelijk zelf gebakken, haha)
Verder drink ik al twee dagen bietensap. Ik heb nu nog een glas te gaan, vanavond. Dat moet lukken. Het spul is niet echt vies, maar na 5 glazen ook niet heel lekker meer... Maar ja, alles voor het goede doel: een mooie halve marathon morgen in Blijham.
Maar maar maar.... een paar weken geleden had ik besloten om niet meer zo gefocused te zijn op snelle tijden en PR's. Dus daarom staat er ook: het lopen van een mooie halve marathon en niet een snelle halve marathon.
Een mooie halve marathon is dan dat ik constant loop, nergens echt hoef af te zien, behalve misschien de laatste 4 a 5 km en toch een acceptabel tempo loop. 1.37 zou heel mooi zijn, maar 1.38 mag ook. Sneller natuurlijk ook, maar met deze tijden ben ik blij. Als ik langzamer loop dan 1.38 ben ik niet blij en drink ik nooit meer bietensap.
Verder drink ik al twee dagen bietensap. Ik heb nu nog een glas te gaan, vanavond. Dat moet lukken. Het spul is niet echt vies, maar na 5 glazen ook niet heel lekker meer... Maar ja, alles voor het goede doel: een mooie halve marathon morgen in Blijham.
Maar maar maar.... een paar weken geleden had ik besloten om niet meer zo gefocused te zijn op snelle tijden en PR's. Dus daarom staat er ook: het lopen van een mooie halve marathon en niet een snelle halve marathon.
Een mooie halve marathon is dan dat ik constant loop, nergens echt hoef af te zien, behalve misschien de laatste 4 a 5 km en toch een acceptabel tempo loop. 1.37 zou heel mooi zijn, maar 1.38 mag ook. Sneller natuurlijk ook, maar met deze tijden ben ik blij. Als ik langzamer loop dan 1.38 ben ik niet blij en drink ik nooit meer bietensap.
woensdag 26 december 2012
Rustig aan voor herstel
Zondag deed ik een korte training met de loopgroep mee. Ik deed het heel rustig aan, de kilometers van vrijdag voelde ik nog goed.
Dinsdag, eerste kerstdag, kerstdiner bij familie, dat houdt dus in de hele avond zitten en eten, dus ter compensatie 's morgens een dik uur hardgelopen. Het begon vrij stroef, niet echt lekker, maar na een half uur ging het beter en liep ik gewoon lekker. Heel goed opgelet dat ik niet te hard ging lopen, en dat lukte redelijk goed. Bij elke bocht trager gaan lopen, omdat ik op de rechte stukken toch ongemerkt steeds weer sneller ging lopen.
Het was een fijne loop, relaxed, bedoeld om soepel en in vorm te blijven en dat is volgens mij aardig gelukt.
Toen ik thuiskwam moest ik snel douchen en omkleden en op weg naar het kerstdiner.
Dinsdag, eerste kerstdag, kerstdiner bij familie, dat houdt dus in de hele avond zitten en eten, dus ter compensatie 's morgens een dik uur hardgelopen. Het begon vrij stroef, niet echt lekker, maar na een half uur ging het beter en liep ik gewoon lekker. Heel goed opgelet dat ik niet te hard ging lopen, en dat lukte redelijk goed. Bij elke bocht trager gaan lopen, omdat ik op de rechte stukken toch ongemerkt steeds weer sneller ging lopen.
Het was een fijne loop, relaxed, bedoeld om soepel en in vorm te blijven en dat is volgens mij aardig gelukt.
Toen ik thuiskwam moest ik snel douchen en omkleden en op weg naar het kerstdiner.
zaterdag 22 december 2012
zware training in de sneeuw
Donderdag niet meer gelopen of gefietst, bijkomen van de pittige tunneltraining van woensdag. Maar ik had nog steeds goede zin, dus verheugde ik mij op een lekkere lange training op vrijdag.
Buiten viel natte sneeuw, maar ik liet me niet weerhouden. Hoewel ik toch wel wat heb staan dralen, ik zag op tegen de kou. Maar ja, na 5 minuten in de kou word je warm en dan is er niks meer aan de hand, dus hup, geen gezeur en gaan met die banaan.
Na 20 minuten rustig inlopen begon ik aan lange intervallen. Ik had bedacht om 3 keer 20 minuten op halvemarathontempo te gaan lopen met steeds 5 minuten rustig ertussendoor. Maar tijdens de eerste 20 minuten dacht ik ineens dat drie keer misschien iets teveel van het goede zou zijn, omdat de halve marathon van Blijham al over 1,5 week is. Dus dan maar twee keer 20 minuten en dan verder rustig naar huis.
Dus zo ging het. De twee keer 20 gingen goed, niet te snel gedaan, maar toch vlot en niet te moe ervan geworden. Na 75 minuten lopen was ik hiermee klaar, maar toen was ik nog best ver van huis. Dus dan maar een derde 20 minuten erbij gedaan, maar niet meer zo snel, een stuk langzamer. Dit viel me zwaar, de enige motivatie om dit te doen was dat ik dan eerder thuis was.
Na de 20 minuten moest ik nog ongeveer een half uur naar huis lopen, dit ging nog langzamer, maar was taai en zwaar. Ik was echt moe, het lopen ging niet fijn meer.
Eenmaal thuis eerst eten en toen douchen, toen moest ik nog boodschappen doen en met mijn dochter in Roden shoppen. Maar ik was heel moe, zelfs wat misselijk. Blijkbaar was het allemaal iets te veel geweest voor een training.
's Avonds op de bank viel ik al bijna in slaap. Om half 10 ben ik naar bed gegaan en ik heb wel 10 uur geslapen. Nu hoop ik maar dat ik wel op tijd hersteld ben voor Blijham. Het zou niet de eerste keer zijn dat ik te kort op een wedstrijd te zwaar train... In elk geval doe ik niet veel meer, de komende week.
Buiten viel natte sneeuw, maar ik liet me niet weerhouden. Hoewel ik toch wel wat heb staan dralen, ik zag op tegen de kou. Maar ja, na 5 minuten in de kou word je warm en dan is er niks meer aan de hand, dus hup, geen gezeur en gaan met die banaan.
Na 20 minuten rustig inlopen begon ik aan lange intervallen. Ik had bedacht om 3 keer 20 minuten op halvemarathontempo te gaan lopen met steeds 5 minuten rustig ertussendoor. Maar tijdens de eerste 20 minuten dacht ik ineens dat drie keer misschien iets teveel van het goede zou zijn, omdat de halve marathon van Blijham al over 1,5 week is. Dus dan maar twee keer 20 minuten en dan verder rustig naar huis.
Dus zo ging het. De twee keer 20 gingen goed, niet te snel gedaan, maar toch vlot en niet te moe ervan geworden. Na 75 minuten lopen was ik hiermee klaar, maar toen was ik nog best ver van huis. Dus dan maar een derde 20 minuten erbij gedaan, maar niet meer zo snel, een stuk langzamer. Dit viel me zwaar, de enige motivatie om dit te doen was dat ik dan eerder thuis was.
Na de 20 minuten moest ik nog ongeveer een half uur naar huis lopen, dit ging nog langzamer, maar was taai en zwaar. Ik was echt moe, het lopen ging niet fijn meer.
Eenmaal thuis eerst eten en toen douchen, toen moest ik nog boodschappen doen en met mijn dochter in Roden shoppen. Maar ik was heel moe, zelfs wat misselijk. Blijkbaar was het allemaal iets te veel geweest voor een training.
's Avonds op de bank viel ik al bijna in slaap. Om half 10 ben ik naar bed gegaan en ik heb wel 10 uur geslapen. Nu hoop ik maar dat ik wel op tijd hersteld ben voor Blijham. Het zou niet de eerste keer zijn dat ik te kort op een wedstrijd te zwaar train... In elk geval doe ik niet veel meer, de komende week.
Abonneren op:
Posts (Atom)