nog meer kilometers

Na zondag echt helemaal niks gedaan te hebben, daar was het veel te warm voor, dacht ik maandag maar weer eens te gaan lopen. Het werden 18 kilometers in een heel rustig tempo want het was nog steeds erg warm. Ik liep 's morgens. Dat ging prima. Ik had nog wel wat spierpijn overgehouden van mijn 30 kilometer, maar toch ging alles soepel.

Het was wel erg warm: zweet gutste van mij af. In de loop van de dag koelde het echter steeds verder af, zodat ik achteraf gezien beter 's avonds had kunnen hardlopen. Maar ja, dat wist ik niet.

start marathontraining: 30 km

Ja, hij zit erin. Toch maar vanmorgen vroeg, om kwart voor acht begonnen. Ik heb gewoon drie keer het rondje van 10 km rond mijn huis gedaan. Steeds tussendoor even thuis om wat te drinken, te eten en naar de wc te gaan en de familieleden te spreken.

Alles ging prima. Niet moe, geen zere voet. Wel pijn in mijn knieholte, en ook moet ik mijn voetspier iets oprekken. Die doet toch wel een beetje moeilijk. Maar dit gaat allemaal over. Ook geen last van de warmte gehad, het was allemaal gewoon goed.

Het laatste rondje trouwens iets langer gemaakt met een stuk over een schelpenpad en over een zandpad, dus totaal 31 a 32 km.

Ben er blij mee, net als Churandy!

25 km gewandeld

In het prachtige weer, lekker zonnetje, maar niet te warm heb ik met mijn man de eerste etappe van het Pieterpad gelopen. Eerst van Winsum naar Pieterburen, dat was 11 km, maar dat was wel wat weinig, dus hadden we besloten ook weer terug te lopen over een andere route. Maar dat was toch wat lastiger dan van tevoren bedacht, we verdwaalden ergens en moesten 3 km extra lopen om weer in Winsum uit te komen. Geeft niks, het was leuk en gezellig en lekker geluncht in Pieterburen, wat maken die paar km extra nu uit.

Het lopen ging prima, ik voelde me niet meer zo erg vermoeid. Dit weekend moet er nog ergens een 30 gelopen worden. Later dan het weekend kan eigenlijk niet, want ik zag dat ik me had opgegeven voor de BommenBerendLoop, op 26 augustus in Groningen. De halve zal ik daar lopen.

Dus zal ik nu morgen die 30 doen of zondag. Vanwege het warme weer moet ik het wel vroeg in de ochtend doen. Ik heb helemaal geen zin om dat morgen al te doen, maar ja, dan ben ik er wel vanaf, en heb ik meer rust voor de halve.

Nog maar even over nadenken....

moe, rust nodig

Wat is dat toch raar: het fietsen ging de laatste drie dagen heel erg goed, steeds beter eigenlijk. Na een dag fietsen was ik aan het eind niet eens echt moe. Maar aan het fietsen kwam een eind en er volgden twee rustdagen.

Zondag meegetraind met de loopgroep. Dat ging nog best goed: ik had snelheid genoeg. Maar aan het eind van de training voelde ik al wel wat vermoeidheid. Dinsdag stond 12 km op mijn schema, maar ik was heel erg moe. Ik heb ze wel gedaan, maar op een heel laag tempo. En vandaag woensdag ben ik nog steeds moe. Ik wil eigenlijk alleen maar lekker lui lezen in de zon, dutjes doen overdag en eten. Ik ben helemaal ingezakt na mijn fietsweek. Dus moet ik daar aan toe geven. Want door vermoeidheid heen trainen heeft geen zin, ik moet eerst herstellen.

Tijdens de training het volgende plan bedacht: nu twee rustdagen (donderdag echt niets doen en vrijdag een stuk wandelen van het pieterpad, niet helemaal rust dus eigenlijk, maar ja). Dan zaterdag heel erg rustig een 10 km en afhankelijk van hoe deze ging zondag of maandag of nog later in de week een 30 km lopen.

Of nog beter, als het lopen vrijdag ook nog zwaar is, zondag of maandag de rustige 10 km doen. En pas als ik uitgerust ben en de 30 km goed heb kunnen lopen, pik ik het marathonschema weer op.

actieve vakantie

Weer terug van drie weken voornamelijk Frankrijk. Het valt meteen op hoe koud het hier is. In de vakantie heb ik in de eerste week een paar mooie duurlopen (bijna 2 uur) gedaan, waarvan 40 minuten tegen een berg op. Ging prima.

Daarna een paar dagen rust en toen volgde de ultieme uitdaging: per fiets eerst over de kleine sint-bernard-pas en de volgende dag over de grote sint-bernard-pas.

De kleine is ruim 2100 meter hoog, waarvan wij er 1500 moesten klimmen. Ik had nog nooit zoiets gedaan, dus ik begon vol goede moed, in een te groot verzet, bleek later. Helemaal kapot kwam ik boven aan. Wat was het zwaar!!!!! We hadden natuurlijk ook nog 15 kg bagage achterop de fiets en geen pedalen die aan je voet vastzitten. Een heel klein stukje heb ik gelopen omdat fietsen echt niet meer ging. Tot 1800 meter ging alles nog wel, maar daarna werd het door de ijle lucht en de vermoeidheid heel erg zwaar. Maar toch gehaald, en vanaf de pas gaat het heel erg snel naar beneden. Die dag bijna 90 km gefietst, dat vond ik ontzettend ver, met zo'n beklimming erin. Ik was dan ook 's avonds helemaal afgepeigerd, ik had niet eens energie om te eten, maar dat moest toch maar. Het voelde alsof ik een marathon had gelopen.

Ik vond het eigenlijk zo zwaar, dat ik de grote st-bernard helemaal niet meer zag zitten. Ik had al besloten deze pas met de bus te doen. Maar de bus kon de fiets niet meenemen, dus dan moest ik er toch maar overheen fietsen. NIks aan te doen. Als tussenoplossing konden we nog een camping nemen halverwege de pas.

Maar tot mijn verbazing ging het fietsen de volgende dag heel prima. Ik was op de fiets van mijn zoon gaan rijden, die een lichter verzet had en had nog wat zware bagage aan hem gegeven. (Hij is trouwens ongelofelijk sterk geworden het afgelopen jaar: hoe die jongen de berg opfietst: snel en soepel, met krachtige tred. Ik kom er hijgend en puffend met het tempo van een slak achteraan.) Ik ben meteen in een heel laag verzet gaan rijden, zodat mijn benen niet verzuurden, we hebben beter opgelet op ons drinken en eten en iets meer rustpauzes onderweg genomen, zodat we eigenlijk vrij makkelijk de berg opreden. Nou het was  nog steeds heel erg zwaar klimmen, zo'n 4 a 5 uur lang, maar het ging. Ik had ook veel minder last van de ijle lucht en alleen de laatste 2,5 km heb ik naast de fiets gelopen. Dit was denk ik de laatste 100 meter stijging.

Juichend stonden we op de pas, foto's maken bij het bordje: 2475 meter hoogte!! Die dag hadden wij 1900 meter geklommen! Op niet echte bergfietsen en met de bagage achterop! Ik ben er nog steeds trots op!

Weer naar beneden, 800 meter afdalen in 20 minuten en daar was de camping al.

De volgende twee dagen fietsten we door de regen en namen we uiteindelijk de trein naar Basel, vanwaar we nog 3 dagen van 65 tot 85 km gefietst hebben door de Elzas. Minder klimmen, en zeker geen lange klimmen meer, maar wel korte en steile stukken over stille weggetjes en hele mooie fietspaden, door wijngaarden en sprookjesachtige stadjes, in prachtig weer, slapen op campings in het tentje, hartstikke leuk!!! Het fietsen ging steeds beter en ik vond het steeds leuker worden. Jammer dat we moesten stoppen. Ik wil heel graag de rest van de route naar Maastricht een keer afmaken. Als iemand het leuk lijkt om met mij te doen, moet ie dat maar laten weten.

76 km

Deze week (van zaterdag tot en met donderdag) gelopen: 76 km! En alles ging makkelijk. Ik ben hierover heel tevreden. Een mooie voorronde voor de echte marathontraining. Nu eerst twee weken op vakantie, dan zal ik wel iets minder lopen, en dan 10 dagen fietsen, en dan is het acht weken voor de marathon en begint het echte werk, met 30'ers en meer. Ik heb me voorgenomen om dan weken van 80 a 90 km te lopen, misschien wel een week van 100 erbij. Eerst maar even zien of dat gaat lukken. Alles onder voorbehoud, natuurlijk.

De training van donderdag ging uitstekend. 7-6-5-4-3-2-1 minuten gelopen, alles op ongeveer 14 km/uur. Ging prima, voelde helemaal niet te snel. Heen en teruglopen naar de startplek van de training + 10 km training, dus samen weer 16 km gelopen. Mooi.

Dubbel feest!

Gisterenmorgen al snel een zwaar hoofd en vermoeid na twee spannende en intensieve dagen. Ik kreeg namelijk maandagavond helemaal onverwacht mijn cijfer voor mijn afstudeerscriptie te horen. Terwijl ik nog zat te wachten op feedback van mijn tweede beoordelaar (die lui willen altijd nog een aanpassing hier en een verandering daar), kreeg ik plots de mail te lezen dat de scriptie goed was en dat ik een 8 hiervoor kreeg!!! Hier ben ik heel erg trots op, hoger dan een 8 wordt namelijk bijna nooit gegeven.

Daarnaast had ik maandagmiddag een sollicitatiegesprek bij het schoolbestuur waar ik werk. Dinsdagochtend kreeg ik hiervan de uitslag: aangenomen!! Ik ga een groep (hoog)begaafde kinderen begeleiden en een heel nieuw programma voor hen opstellen en ontwikkelen. Hiervoor moet ik kennis vergaren en bij elkaar brengen. Dit is echt koren op mijn molen!

Het is dus dubbel feest hier in huis! Een beetje veel tegelijkertijd, eerlijk gezegd. Ik beleef het allemaal heel intensief en dat is erg vermoeiend. Vandaar dat zware hoofd. Dus woensdagmorgen eerst maar gaan hardlopen. Heel rustig aan begonnen. Na een half uur knapte ik wat op, het tempo werd iets hoger en na dik 1,5 uur was ik weer helemaal helder en fris thuis. Wat is hardlopen goed om te doen! Wat ben ik blij dat het weer lukt. Hardlopen werkt bij mij beter tegen stress dan fietsen.

Deze week heb ik al flink wat kilometers gemaakt. Vanavond weer naar de loopgroep. Met deze training erbij kom ik deze week over de 70 km. En het gaat probleemloos, ook met mijn voet. Die geeft geen krimp!

Autoluw gelopen

Wat een heerlijke loop was dat, vanmorgen. Ik begon rustig, eerst door Roden, daar kwam ik nog wel wat auto's tegen. Maar toen ik het dorp uit was, ben ik in de twee daaropvolgende uren nog maar vijf auto's of minder tegengekomen. En ook geen fietsers, gewoon helemaal niemand. Geweldig, wat een rust en genieten.

Het lopen ging ook super. Ik voelde me heel goed. Ik heb een keer 20 minuten en een keer 10 minuten op marathontempo gelopen en dat ging heel makkelijk. Ik had nog wel meer gewild en gekund, maar niet gedaan. Ik denk dat ik woensdag wel weer een duurloop plan, dus beter maar een klein beetje inhouden.

In totaal liep ik 2 uur en 20 minuten, en de afstand was 26 km, zag ik net op afstandmeten.nl. Vind ik heel mooi!

Deze week loop ik wat extra duurlopen, want volgende week ben ik met vakantie en loop ik de komende twee weken vast niet langer dan 1 1/2 uur, misschien een keer 2 uur. Daarna 10 dagen fietsen, over de Alpen terug naar Nederland. Dat is duurtraining genoeg. En eenmaal thuis komen de eerste lopen van 30 km en meer. En dan wordt het tijd om me in te gaan schrijven voor een marathon. Ik denk Eindhoven. Maar Amsterdam zou ook nog kunnen.

Van de voet bijna geen last. Een kleine knak gevoeld, vanmiddag. Maar verder niks! Hoera.

en 17 km (ongeveer)

Op rustig duurlooptempo, zo'n 10 a 11 km per uur. 1 uur en 40 minuten over gedaan. Ging lekker.
Wel een beetje last van mijn voet, nu. Maar niet erg.

17 km per uur!

Wegens drukte op het werk weinig tijd om te lopen/fietsen. Woensdag nog naar Groningen gefietst, 45 min heen en 45 min terug, een mooi stukje.

Woensdagavond had ik een ouderavond, dus kon ik niet naar de looptraining. Maar gelukkig is onlangs op donderdagavond een andere groep gestart, dus kon ik daar mooi meedoen.

Op mijn weg naar de training, lopend, voelde het niet best. Ik was moe, beetje hoofdpijn, wilde eigenlijk liever naar bed dan te gaan hardlopen. Maar ja, toch maar lopen. Eenmaal op de training deden we eerst 1 km, op volle snelheid, zei de trainer. Dat lukte niet. Het ging niet lekker. Ik verzuurde helemaal, moest mijn tempo wel minderen. Uiteindelijk deed ik er 3'50 over. Nog best heel goed, het voelde eerder als 4'50.

Toen 12 x 1 minuut. Op 4-mijl tempo. Dat kan ik nooit goed inschatten, ik loop dus maar een tempo wat ik die 12 x 1 minuut kan volhouden. Dit ging heel erg goed. Ik had het gevoel dat ik zeker niet op mijn allerhardst liep, maar dat ik me nog wat inhield. En toen bleek ik een paar minuten 17 km/u te lopen! Whaaa, wat snel. Het gaat dus heel goed, weer.

Na de training was mijn moeheid en hoofdpijn helemaal verdwenen. Ik was helemaal opgetogen over de hoge snelheid die ik had gelopen!

gefietst

Vanmorgen vroeg, om kwart over zeven al een uur gefietst. Dat ging weer best. Ik heb rustig aan gedaan, het ging lekker. Dat het lopen gisteren zo loodzwaar werd lag blijkbaar aan mijn overactieve darmen. Ik was vandaag niet meer moe.

De rest van de dag zo'n beetje op een stoel gezeten, op de verjaardag van mijn vader.

De voet voel ik nog wel iets. Maar gelukkig helemaal niet erg. Het lijkt wel goed te gaan, maar toch uitkijken.

loodzwaar

Op mijn kersverse marathonschema stond voor vandaag 22 à 26 km. Dus had ik een rondje van 25 km gepland en begon met een lekker zonnetje te lopen. Het was erg warm, ik liep rustig aan. Maar het ging prima.... 1 1/2 uur lang.

Toen nam ik even een pauze om mijn ontbijtkoek op te eten en wat te drinken. Ik moest toen nog een uur lopen, een km of 10 dus. Toen ik weer begon, ging het niet meer zo lekker. Een kwartier verder kreeg ik last van mijn darmen. Het liep helemaal niet lekker meer. Het werd zwaar. Ik moest afzien en ik heb op het laatst zelfs een paar keer gewandeld.

Thuis merkte ik pas hoeveel ik gegeven had. Ik heb 's middags eerst een dutje gedaan, en daarna geprobeerd naar de Tour de France te kijken op de tv, maar ik heb hele stukken gemist....

Ook speelde mijn voet weer op. Tijdens het lopen al een beetje, en na het lopen wat meer. Maar nu, 's avonds lijkt het toch wel mee te vallen. Gelukkig. Morgen voor de zekerheid het uur lopen maar vervangen door een uur fietsen. Of overslaan als ik nog te moe ben. Maar ach, een uurtje rustig fietsen moet kunnen, zou je zeggen.

energie weer terug

Maandag liep ik een stukje met mijn dochter op een heel laag tempo, 8 a 9 km per uur. Dat ging best. Na 6 km vond mijn dochter het wel genoeg, maar ik nog niet, dus heb ik er nog zo'n 4 km achteraan gelopen, in een veel hoger tempo. Dat voelde al heel goed.

Woensdag kon ik bij de loopgroep met gemak de 5 1000jes op snel genoeg tempo lopen. Dat voelde al weer een stuk beter dan zaterdag. Wat een goede beslissing om rust te nemen en niet een wedstrijd te gaan lopen.

Vrijdag had ik een heel drukke en volle dag. Toch nog een dik uur gevonden om te lopen. Dit voelde helemaal goed: ik kon zelfs lekker snel lopen, wat zou het zijn, 13 km/u, of 12,5 kan ook. Dat weet ik nooit precies.

Alleen: ik voel mijn voet weer. Niet heel erg, maar toch. Tijdens het lopen woensdag begon het, donderdag was het weer over, maar vrijdag na het lopen en vandaag, zaterdag voel ik het weer. Uitkijken dus. Anders fietsen ipv lopen bij sommige trainingen.

de energie is op

Okee, het was ook warm, zaterdagmiddag. Maar buiten de warmte, ging het hardlopen gewoon beroerd. Met moeite volbracht ik de 13 km, op een nog best acceptabele 12 km/uur, maar het voelde als de laatste 13 km van de marathon. Loden benen, niet vooruit te branden, een poging tot een heel klein stukje in een iets hoger tempo leidde tot nog meer ellende, kortom: de energie is op. Mijn lichaam vraagt om rust, om herstel van twee weken toch fors meer trainen, meer snelheid en langere afstanden. Dit moet eerst worden verwerkt, pas dan kan ik verder trainen.

Dus vandaag, zondag een rustdag, en maandag helemaal geen 25+ km, maar een 10-(min)-km. Of zo. Net waar ik zin in heb. En dan kijken en aanvoelen wanneer het lichaam klaar is voor meer. Zal wel een kleine week duren.

Lekker, even wat rust, best fijn ook wel, ergens, in de verte.....

prut gelopen

Na bijna drie dagen niks doen, was ik heel blij dat ik woensdagavond weer wel kon lopen. Ik ging dan ook enthousiast en vlot van start bij de heen-en-weer-loopjes. Het was de bedoeling de terugweg in een vlotter tempo te lopen dan de heenweg. De heenweg ging prima, lekker vlot en dat voelde makkelijk. Toen omkeren en sneller lopen. De eerste 100 meter gingen nog wel, maar daarna wilden mijn benen gewoon niet meer. Ze deden het gewoon niet: snel lopen.

Komt vast door mijn vele trainingskilometers van de vorige weken, en de snelle stukken die ik ook weer meer had gedaan dan het half jaar daarvoor. En door het warme weer. Of... ach soms is er gewoon geen verklaring.

Donderdag een training op de fiets naar Groningen. Vrijdag niet gelopen. Ik had ook behoorlijke spierpijn van de oefeningen van woensdagavond, en ik was erg stijf geworden en nog steeds moe.

Ik had al een afspraak om in Appingedam een 10km-wedstrijd te lopen, maar ik ga hem niet doen. Ik voel me er niet toe in staat, ik ga lekker vanmiddag thuis rustig een 10 a 12 km lopen. Laat maar even zitten die snelheid, gaat nu niet. Als alles goed gaat maandag dan weer een 25+km route. Dat lijkt me beter dan een snelle 10. (Die toch niet snel genoeg naar mijn zin zou gaan).

regen, regen en nog eens regen

Een training in de regen. Dan moet ik altijd een extra drempel over, maar als ik eenmaal loop en nat ben, dan vind ik het niet erg meer. Zelfs wel een beetje leuk: door plassen stampen en onder de modder thuiskomen.

Op het programma: 10 keer 2 minuten, 1 minuut rust. Heel erg fijn gedaan, verbazend na mijn 18 km van gisteren dat ik met redelijk gemak 14 a 15 km per uur steeds liep.

Zojuist ook mijn tijd van de estafette-run van roden doorgekregen: 15.49. Niet zo heel snel, maar dat wist ik al. Toch lekker in de 15 minuten, haha. Want vlak voor de start vroeg een andere estafetteloper in het startvak wat voor tijd ik zou lopen, maar hij geloofde mij niet toen ik 15 minuten antwoordde. Hij startte 2 minuten voor mij, maar ik heb hem mooi wel ingehaald, en ik zag dat hij er ruim 18 minuten over had gedaan. Hihi. Van zulke dingen geniet ik wel....

pittige loop

Vrijdag kwam van lopen niks meer. Ik was moe en heel hard en lekker bezig met mijn scriptie, het kwam er gewoon niet van om te gaan lopen. Ik vond het beter om een rustdag te nemen.

Maar dan moet er een dag later, vandaag dus, wel gelopen worden, natuurlijk. Zeker als ik in het najaar een marathon wil doen en ook voor een snelle halve, kan het geen kwaad om wat kilometers te maken. Dus maar meteen 's morgens de deur uit gegaan voor een loop van 1 1/2 uur. Dat zou dan ongeveer 15 km zijn, leek mij.

Het ging lekker. Ik liep niet te langzaam, niet te snel, ongeveer marathontempo (ietsje langzamer misschien, bleek zonet). Alles ging prima en fijn, wel wat last van een zeurende spier en aan het eind een beetje moe, maar verder niks.

Zonet even gekeken hoeveel km het nou was: bijna 18! In iets meer dan 1,5 uur gelopen, dat maakt me zeer tevreden! Goed gedaan.

Onder douche wel weer wat last van de voet, hij was ook weer iets dik, maar ach, geen aandacht aan besteed. Op Corsica was dit alles veel erger en is het helemaal goed gegaan, dat zal nu ook wel weer. Nu voelt het alweer beter.

snelheid

Na de 28 van maandag, die trouwens verbazend makkelijk gingen - ik had in de laatste 5 km zomaar nog twee snellere stukken ingepast, op halve marathontempo - had ik dinsdag wel spierpijn in buik en liezen.  Maar dit was woensdag eigenlijk al over. De loopgroeptraining heb ik eens een keer overgeslagen, want ik ben al zo veel avonden weg, maar er moest natuurlijk wel gelopen worden. Min of meer heb ik in de tussentijd besloten om eerst wat snelle halves te gaan lopen, dus dan moet er op snelheid getraind gaan worden. Daarom (zelf bedacht) 4 keer 6 minuten snel in een loopje van totaal km of 11.

Ze gingen moeizaam, de eerste vooral. De 28 kms zaten nog in de benen. Maar ik heb het toch gedaan, dan maar in een ietsje minder hoog tempo.

Vandaag moest ik weer op de fiets naar Groningen. Ik had verwacht dat ik mijn benen nog wel zou voelen, maar nee, tot mijn verbazing ging het fietsen heel prima. Morgen weer lopen, ik weet nog niet wat ik dan zal doen. Tijd om een schema te vragen aan de trainer!

O ja, niks gevoeld aan de voet, nergens last van.

blessure is over?

Eigenlijk kan ik niet meer van een blessure spreken. Gisteren heb ik 28,5 km hardgelopen. Onderweg m'n voet nog wel gevoeld, maar vandaag: nergens meer last van. In de trainingen gaan de snelle stukken ook zonder veel problemen. Ik voel nog wel regelmatig pijn, maar daar hoef ik me dus niks van aan te trekken. Ik kan gewoon doorlopen, zonder consequenties. Dus dan heet het dat de blessure over is.

Dus... ga ik me maar richten op een marathon. Eindhoven of Amsterdam, wat zal het worden...

Of... zal ik eerst weer eens een snelle halve proberen. Weer eens een mooie 1.36 lopen. Dat is al heel lang geleden... En dan daarna doorgaan voor de marathon?

Run van Roden: het verslag

Na de hevige regen in de ochtend, werd het 's middags prachtig weer. Met mijn team van estafettelopers vertrokken we per fiets naar Roden. Startnummers ophalen, nog een hele tijd dralen en wachten, het wisselvak even bekijken, strategie bespreken: hoe gaan we zo effectief mogelijk wisselen. Waar is eigenlijk het lint dat we steeds moeten doorgeven? Op de valreep het lint weten te bemachtigen.

Als eerste liep mijn oudste dochter. De laatste kilometer liep ik met haar mee. Breed lachend, met twee duimen in de lucht kwam ze aanlopen en begon te versnellen! Met wel 15 km per uur finishte ze, ik moest mijn best doen om haar bij te houden.

Toen de jongste dochter: die keek wat moeilijk toen ik haar 1 km voor het einde ophaalde. Maar ook zij: een lange eindsprint, net zo snel als haar zus: heel mooi gelopen!

Toen de vriendin van mijn dochter: ook zij liep een prima ronde en gaf het lint door aan haar vader. Die liep, zoals verwacht heel snel zijn ronde en, vertelde hij later, hij had in de laatste kilometer alles eruit gegooid. Met een noodgang kwam hij het wisselvak ingerend, ik moest meteen hard van start om het lint over te pakken en toen begon ik aan mijn ronde.

Het ging niet best. Ik had al bij het inlopen gevoeld dat ik zware benen had. Ik had woensdag in de training 10 keer 1 minuut lekker hard gelopen, dat ging heel fijn, maar ja, nu moest ik dat bezuren. Na de snelle start moest ik zoeken naar het goede tempo. Dat had ik na 500 meter wel gevonden en toen moest ik dat zien vast te houden. Dat viel niet mee. Ik gooi het maar op het vochtige warme weer en de training van woensdag, maar mijn rondje ging niet zo snel als ik had gedacht en gewild. Jammer dan.

We hebben een heel leuke middag gehad met elkaar. Ik ben trots op mijn dochters, en op de twee andere teamleden. Mijn oudste dochter heeft de smaak zo te pakken gekregen dat ze wil gaan trainen voor een 10 km! Dat is helemaal geweldig, natuurlijk!

run van roden

Vanmiddag is die er dan: de Run Van Roden. Normaal deed ik altijd de halve marathon mee, maar vorig jaar was dat de 10 km vanwege zere enkel en dit jaar doe ik met mijn dochters + vriendin van dochter + haar vader mee aan de estafette. Fantastisch om met mijn dochters te lopen! Ik ben benieuwd wat het wordt.

Het weer zou vanmiddag iets beter zijn (geen regen), dus prima vooruitzichten voor een gezellige dag.

rustig gelopen

12 km op 9 a 10 km per uur. Lekker kalm aan met de loopgroep mee. Ging prima, nergens last van. Nog steeds marathonkriebels.

14 km

Vrijdagavond, na een drukke en volle dag, tussen de buien door, toch nog een dik uur gelopen.

Het begon wat stroef, want ik had wat veel gegeten, en dat zat me in de weg. Benen wilden ook niet echt, zeker door de snelle 3 kms van woensdag.

Maar na een half uur of drie kwartier ging het steeds beter en lekkerder. Ik liep een stevig tempo, ik schat 12 km/uur. Maar ik ben heel slecht in tempo's schatten, het kan ook 11 of 13 geweest zijn. Het ging zo goed, dat ik nog wat snellere stukken tussendoor gedaan heb. Gewoon snel naar een volgende boom of naar een kruising. Dat was pittig, maar fijn om te doen.

Voet doet het goed. Vandaag wel wat last, ook weer op een andere plek. Laat maar, geen aandacht aan geven.

O ja: die najaarsmarathon neemt steeds meer plaats in, in mijn hoofd. Eens kijken of ik het aantal kms per week langzaam wat kan opvoeren. Wat zou er dan gebeuren met die voet van mij?

en weer terug op aarde

Tja, zo droom je over een mooie marathon, natuurlijk in een PR-tijd gelopen en zo ben je een dag later weer terug op aarde.

Gisteren bij de loopgroeptraining ruim 3 km op halve marathontempo, kon ik eigenlijk nog niet goed volhouden. Helemaal logisch natuurlijk, ik heb een half jaar niet tot weinig getraind, ben pas eigenlijk een maand weer een beetje serieuzer aan het lopen. Maar ja, ik dacht ergens dat ik in een soort goede vorm verkeerde. Nou die vorm is er wel, alleen minder super dan ik in mijn hoofd had.

Geeft niks. Het was een mooie training, goed om te doen, ik ben er weer sterker van geworden. En de voet doet het heel erg goed: geen last, op klein beetje gezeur na, maar daar luister ik gewoon niet naar.

mooie droom

Voet heeft wel pijn gedaan, natuurlijk. Maar het is nu eigenlijk al weer over.

Toen ik vanmiddag in de auto naar huis reed vanuit mijn werk, dacht ik ineens dat als ik nu elke twee weken een duurloop doe, van steeds 3 a 4 km langer...., en dat gaat goed....., dan zou het zomaar kunnen dat een marathon in het najaar haalbaar is.......

Eindhoven?

Yes!

Zojuist de 20 km achter de rug. Eigenlijk 19,3 km, maar afgerond is het echt 20 km, natuurlijk. Op een heerlijk keuveltempo, gemiddeld net iets onder de 10 km per uur, want we deden er 2 uur en 5 minuten over. Het ging super. In aanmerking genomen dat dit mijn eerste 20 km was sinds december, en als ik goed nadenk, dan liep ik daarvoor ook al niet heel veel, dus is het wel langer dan een half jaar geleden dat ik zo ver had gelopen.

De benen vonden alles prima. Geen last van hamstrings of liezen of wat ook. De voet begon na een km of 8 te zeuren, maar door na elke afzet mijn voet te ontspannen, kon ik dat aardig onder controle houden. Nu doet de voet wel pijn, en het lijkt iets dik te zijn. Maar ach, dat boeit me eigenlijk niet. Op Corsica was dit alles nog vele graden erger en dat is allemaal zonder serieuze gevolgen gebleven, dus dat zal nu ook wel weer gebeuren.

Ik ben gewoon blij dat dit goed is gegaan. Ik ben verbaasd over mijn loopvermogen, dat niet echt veel lijkt te hebben ingeboet na zo lange tijd van niet tot weinig lopen. Op naar de marathon??????? (Nee, nee, nu niet te hard van stapel lopen...)

gespijbeld

Woensdag heel fijn en heel hard meegelopen met de loopgroep. Het ging allemaal prima, ik begon al te denken dat ik al weer terug was op mijn oude niveau en dat de blessure wel bijna/helemaal over was. Zo goed ging het. Ik liep gewoon als vanouds mee met het clubje mannen waar ik alle trainingen mee mee liep. En het kostte verbazingwekkend weinig moeite.

Maar natuurlijk, de volgende dag: mmmmm, niet zo'n fijn gevoel in de voet. Weer wat knakken en plotselinge pijnscheuten bij bepaalde bewegingen, die later weer weg zijn bij dezelfde beweging. Dus even geen hakschoenen meer aan en even niet zoveel lopen.

Gelukkig moest ik donderdag naar Groningen fietsen en vrijdag was ik ook de hele dag druk met werk enzo, dus niet gelopen. Vandaag, zaterdag gaat het al een stuk beter met de voet. De pijn is nagenoeg weer weg. Maar goed ook, want voor morgen staan er 20 kilometers gepland. Een heel eind, zover heb ik sinds december niet meer gelopen. Ben benieuwd hoe het gaat.....

Vandaag voor de zekerheid toch maar niet gelopen, maar een stukje gefietst, waar ik helemaal geen zin in had. Daarom kortte ik mijn tocht lekker met een half uur in, en van de geplande 75 minuten heb ik er 45 gedaan. Toen was ik het zat en was ik lekker weer thuis en had ik dus een half uur over. In dat halve uur deed ik toen heerlijk een dutje in de stoel, terwijl mijn man (op zijn verjaardag nog wel) voor ons kookte...

lekker bezig

Maandag toch nog even gelopen, 3 kwartier of zo. Ik was het niet van plan, maar ik had net ervoor mijn laptop boos dichtgeklapt omdat dingen niet lukten zoals ik het wilde. Toen heerlijk gelopen en met een fris hoofd de dag verder beleefd.

Vandaag voel ik mijn voet wel weer wat meer. Komt zeker omdat ik twee dagen achter elkaar heb hardgelopen.

even kort...

...want ik heb eigenlijk geen tijd. De hele middag in de tuin met SPSS bezig geweest. Heel moeilijk om het programma te laten doen wat ik wil, maar het lijkt toch te lukken... Hoera! (Voor niet-ingewijden: SPSS is een statistiekprogramma waarmee ik mijn analyses doe voor mijn afstudeerscriptie.)

Vanmorgen natuurlijk wel gelopen, met de loopgroep mee. Ondanks de warmte werd het mijn beste training sinds december. Nergens last van, gewoon keilekker en keihard gelopen. Kom ik nu in vorm? Na zo weinig training?

Ik overweeg haast om bij de run van Roden als eerste op de estafette te starten en dan door te lopen om een 10 km tijd neer te zetten....

ben heel druk

Het is deze weken errug druk. Veel leuke dingen komen op mij af. Ik geniet met volle teugen en het lopen gaat uitstekend.

Vanwege de warmte een paar keer 's avonds gelopen en gefietst. Ik wil nog steeds niet twee dagen achter elkaar hardlopen, vandaar dinsdag een dik uur gefietst. Dat voelde heel goed, en het was heerlijk en niet te warm omdat het avond was. Woensdag eerst weer naar Groningen gefietst en toen 's avonds nog met de loopgroep, een training in de duinen. Het werd een korte training omdat het begon te onweren, maar het was wel een hele leuke training: op en neer over kleine paadjes door het bos. Mijn voet knakte een keer flink, maar niks aan de hand. Op Corsica is dit ook heel vaak gebeurd, ik schrok er niet eens van.

Donderdag een hele volle en drukke dag, niet gelopen. Vrijdag met mijn dochter heel rustig een km of zes gelopen en toen nog 4 km snel erachteraan. Dat ging echt super! Vandaag wilde ik eigenlijk nog fietsen, maar 's middags was het te warm en de rest van de dag was ik heel druk met het schrijven van mijn afstudeerscriptie. Dat ding moet liefst voor eind juli klaar zijn. Zou moeten kunnen.

En omdat het zo goed gaat met de voet denk ik stiekem aan een marathon dit najaar..... Nou, eerst maar eens een halve. En nog eerster een 10 km, natuurlijk. Maar een wedstrijdje heb ik eigenlijk geen zin in. Dan wil ik eerst trainen voor een goede tijd, en daar heb ik ook geen zin in. En ben ik nu te druk voor. Dus laat ik maar gewoon ontspannen verder trainen, dat bevalt me trouwens uitstekend.

voet goed, maar de rest....

Vrijdagavond, het was lekker weer, ik had een vrije dag, dus hup, hollen. Een rondje van een km of 8 of 9. Het begon prima. Ik liep op een aardig tempo, zeker 12 km per uur. Eigenlijk iets te hard, maar ja, dit tempo loop ik min of meer automatisch.

Na een tijdje, zeg maar na 3 km, begonnen de benen te protesteren. De hamstrings deden bij elke stap pijn, steeds als ik ze aantrok. Een km of 2 verder begon ik ook mijn liezen te voelen en nog wat later alle andere spieren tussen middel en knie. Alleen de voet voelde ik nauwelijks: die deed het goed. Ik heb mijn hevig protesterende benen stevig toegesproken, dat ik nog veel meer duurlopen ging doen. Want ze moeten er maar weer aan wennen.

Vandaag, zondag, weer een duurloop, nu op ongeveer mijn oude marathontrainingstempo, hartslagmeter om, die mocht niet boven de 145 komen, en liever onder de 140 blijven. Maar dat laatste lukt me nooit, en nu dus ook niet. Door steeds op de HF-meter te kijken lukte het om onder de 150 te blijven. Dat onder de 145 niet lukte, wijt ik maar aan de warmte.

Totaal liep ik, denk ik 13 km, op 10 a 11 km per uur. Een nieuw- post-blessure-record! De voet deed het prima, en de rest van mijn benen ook. De toespraak en dreigen met nog veel meer duurlopen had blijkbaar geholpen.

Om verdere verkorting van hamstrings, liezen en alle andere spieren te voorkomen, ga ik maar weer elke avond/een paar keer per week mijn benen rekken. Stom en vervelend werk, maar ja, wel nodig....

handschoenen aan!

Het is toch echt mei, maar wat is het koud. Toen ik 's  middags naar Groningen fietste had ik al last van koude handen. En toen ik 's avonds er weer uit moest om te gaan hardlopen, was het natuurlijk nog kouder. Ik had bijna mijn dikke winterloopbroek weer gepakt, maar ja, die had ik net schoon gewassen weer achterin de kast opgeruimd. Zonde om die nu weer te gebruiken. En het is mei, dus zoo koud zal het wel niet zijn...

Wel dus. In een vlaag van verstandsverbijstering pakte ik bij het weggaan een paar handschoentjes mee. En zelfs met die handschoenen aan hield ik koude handen. Ze zijn de hele training niet uit geweest. Het is gewoon akelig koud weer.

Het hardlopen ging trouwens prima. Na de loopoefeningen, waarbij ik de helft niet meedeed omdat ik ze te belastend vond voor mijn voet, en ik dus stil moest staan en het heel koud kreeg (tja, dan had ik maar wat moeten dribbelen of zo), heb ik 10 keer 2 minuten hard gelopen. Dat korte snelle ging prima, alles zo tussen de 14 en 15 km per uur. De laatste paar 2-minuten gingen wel zwaarder, logisch, ik heb 5 maanden nauwelijks hardlopen. Zo bezien vind ik het wonderlijk dat ik deze snelheden nog vrij makkelijk haal.

Nu, de volgende morgen, voelt de voet goed. Hij doet wel pijn, echt pijnvrij is ie eigenlijk nooit, maar ondanks dat kan hij wel een hoop belasting aan. De pijn wordt niet steeds erger, maar de belasting zo stilaan wel steeds groter. Prima dus.

Puf en hijg

Zo makkelijk als het woensdag ging, zo zwaar vond ik het nu. Een rondje op het parcours van de Run van Roden op halvemarathontempo ging nog net, maar ik moest er niet aan denken om er zes te doen. Maar goed, ik had dan ook nauwelijks getraind, de afgelopen maand.

Omdat ik vrijdag en zaterdag nogal veel gelopen had op mijn shape-up-schoenen (dat zijn van die schoenen met een bolle zool, waar je heel lekker op kunt lopen, maar wat wel je voetspieren belast), begon ik de training vanmorgen met pijn. Maar hoera, de pijn werd onder het lopen minder, is niet helemaal weggeweest, maar ik kon toch gewoon doorlopen. Ik denk dan maar aan Corsica, waar ik ook met pijn gewoon ben doorgelopen, en dat ging uiteindelijk ook, dus geef ik maar net te snel toe aan de pijn.

Ik begin er ook meer en meer van overtuigd te raken dat de voetpijn te maken heeft met een spier. Maar ik snap niet dat noch de huisarts, noch de sportarts het daar over gehad heeft.

lekker hard gelopen

Woensdag was het weer tijd voor een loopgroeptraining. Ik was vier weken niet geweest, ik had mijn voet willen sparen en vorige week was ik op vakantie. Maar nu had ik er wel weer zin in. Ondanks dat ik ook al naar Groningen had gefietst.

Het lopen ging prima. Ik heb op mijn halvemarathontempo gelopen, ongeveer 4.30 minuut per kilometer en dat voelde goed. De eerste rondjes gingen makkelijk. Ik kon merken dat ik kracht heb opgedaan op mijn vakantie. Logisch, ik heb zes dagen lopen sjouwen door de bergen met 14 kg op mijn rug. Maar de laatste rondjes gingen wel ietsje moeilijker. Duurvermogen op snelheid is duidelijk verminderd.

Ik kreeg van de trainer het advies om vooral korte stukken te trainen, en dan wel op tempo. Misschien is dat wel wat, de belasting voor mijn voet is dan minder dan bij lange, langzamere stukken. Maar ja, ik vind langere afstanden wel heel leuk....

De voet deed het goed. Ik voelde hem wel, vooral aan het eind. Maar ja, op Corsica heeft hij ook veel pijn gedaan, maar kon ik toch door blijven lopen, zonder dat het erger werd. Dus ik trek me maar niet al te veel aan van dat beetje pijn. Alleen in de gaten houden dat het niet gaandeweg verslechtert.

Corsica

Gisteravond laat teruggekomen van mijn vakantie op Corsica. De tocht was iets heftiger dan ik vantevoren dacht. We hebben met handen en voeten tegen rotsen opgeklauterd en er ook weer af. Dat laatste was echt spannend en eng.

De voet heeft alles meegemaakt. Hij deed wel pijn, maar de pijn werd niet steeds erger en was met ibuprofen goed te onderdrukken. Al met al lijkt de kwaal toch wel te genezen. Heb nu ook weinig last van mijn voet.

niet hardlopen

Vandaag maar weer gefietst, naar Groningen, daar moest ik namelijk toch heen om les te geven. Het ging heerlijk, 't was mooi weer, niet al te veel wind.

Ik mis het lopen niet echt meer. Een paar weken geleden was ik nog zo blij dat ik weer met de loopgroep kon meedoen, nu heb ik al twee keer gespijbeld, en ik vind het niet eens erg??? Wat is er aan de hand?? Hoe kan dit?

Vanavond ga ik ook niet meetrainen met de loopgroep. Ik heb al gefietst en ik wil mijn voet sparen voor de Corsica-wandeltocht. Ik denk dat ik daar wel twee a vier dagen mee kan lopen en hoe het dan verder moet, dat zie ik daar dan wel. Het is daar in elk geval lekker weer, dus als ik mijn looptocht moet staken, dan moet ik maar aan het strand gaan liggen. Niet heel erg erg, gelukkig.

nergens zin in

Dus maar een klein stukje gefietst. Het rondje van dik een uur/bijna anderhalf uur wat ik de laatste weken telkens fiets. Meer had ik geen zin in. Lopen ook niet, ik wil m'n voet rust geven, zodat ie optimaal is straks op Corsica.

gaat weer wat beter

Het gaat weer wat beter, logisch want ik loop veel minder. Maar desalniettemin liep ik donderdag toch 3 keer 8 minuten en nog een keer 4 minuten op een behoorlijk tempo. De voet hield zich goed, ik voelde wel iets op het eind, maar verder geen last meer gehad.

En vandaag heb ik van 7 tot 1 de hele tijd gelopen en gestaan op de rommelmarkt van de school waar ik werk, zonder een centje pijn. Das dus goed nieuws.

Over een week zit ik al op Corsica. Ik heb weer een heel erg klein beetje hoop gekregen dat ik daar misschien twee dagen mee kan lopen, de rest zie ik dan wel.

Het lopen van donderdag ging trouwens he-le-maal niet soepel. Fietsen doe ik ook niet erg veel meer. Ik heb er geen zin in en ik ben druk met afstuderen, bijles geven en de administratie doen van mijn onderwijsburootje. En Corsica voorbereiden natuurlijk.

Ik vermaak me prima.

toch even lopen

Ik heb drie keer acht minuten rustig gelopen, met telkens twee minuten wandelpauze tussendoor. Dat ging goed, maar nu, 's avonds, voel ik toch weer knakken. Geen pijn, maar als het veel knakt, gaat het vanzelf pijn doen. Er loopt gewoon iets niet soepel in die voet.

Ik begin er erg van te balen. Dat ik ook niet kan (berg)wandelen vind ik heel heel erg. En omdat de sportarts niet een oorzaak heeft kunnen vinden, heb ik ook geen idee of en wanneer het over zal gaan.

wat een heerlijke fietstocht

Na twee dagen voornamelijk binnenzitten, snakte ik naar beweging in de buitenlucht. Dus zaterdagmorgen op de fiets gestapt. Lopen had ik geen zin in, de voet doet nog steeds pijn, ik wil het ook niet verder forceren, ik neem liever nu extra rust, om optimaal pijnvrij te zijn als ik straks op Corsica moet lopen.

Het fietsen was heerlijk. Na de twee rustdagen stonden alle spieren op scherp, ik kon dan ook stevig doortrappen en hield een flink tempo aan. Na 75 minuten was ik weer thuis, met vermoeide benen en lekker gezweet. Onderweg genoten van het prachtige weer en van de complimenten van de postbode die me eerst in Roden had zien rijden en een half uur later een end verderop weer. Leuk!

Daarna het konijnenhok gerepareerd samen met mijn vader. De konijnen hadden een gat ontdekt in hun ren en hadden in korte tijd al een flink hol gegraven. Helaas voor de konijnen: dat kan nu niet meer.

sombere gedachten

Vandaag gefietst. Met tegenzin begonnen, erge tegenzin. Ik wil helemaal niet fietsen. Ik wil lopen. Maar de voet doet  nog te pijn. Het gaat nu een stuk minder goed, en ik vraag me echt, echt af of ik er goed aan doe om over 2 1/2 week een wandeltocht op Corsica te gaan lopen. Het gaat waarschijnlijk niet goed en ik zie nu al op tegen de pijn die me daar te wachten staat op lange afdalingen. Denk ik.

En de sportarts weet ook niet wat het is. Hoe moet het dan overgaan? Als ik mijn voet beweeg en ik druk op de pijnlijke plek dan kraakt het daar. Aan de andere voet is dat niet zo. Zelfs onder het fietsen deed mijn voet vandaag pijn.

Na afloop van de fietstocht was ik toch wel weer blij en mijn hoofdpijn verdwenen. Ik heb inderdaad een haat-liefde verhouding met mijn fiets.

Toen ineens werd het mooi weer en ging de zon schijnen. En ik zag dat mijn bijlesbedrijfje momenteel loopt als een trein. Al 8 aanmeldingen, hoera!

En zo sluit ik dit stukje dan toch nog een beetje positief af.

hele middag pijn

Vanmiddag in de tuin gewerkt. Mijn voet deed de hele middag pijn. Het lijkt wel een spierenkwestie te zijn. Of denk ik dat maar? Sommige bewegingen doen pijn, en de pijn zit op een bepaald punt. De sportarts heeft daar niks over gezegd....

Over drie weken ga ik een rugzaktrektocht lopen, met veel bepakking. Ik heb er nu een hard hoofd in dat dat gaat lukken. Ik overweeg om de komende drie weken helemaal niet meer, of op zijn minst bijna helemaal niet meer te gaan hardlopen. Zodat de voet gelegenheid krijgt om goed te herstellen. De afgelopen week (twee weken) heb ik blijkbaar teveel gedaan.

Balen, maar ja: eigen schuld, te hard van stapel gelopen.

weer een stap terug

Na twee rustdagen (donderdag nog wel gefietst), dacht ik dat ik vandaag wel weer een 8 km zou kunnen lopen. Nou dat ging dus niet. Na 5 km begon de pijn. Ik heb wel doorgelopen, maar of dat verstandig was....

Thuis heb ik wat voetspieren gemasseerd. Ik had even het idee dat er wat spieren verkrampt waren... Omdat bepaalde bewegingen pijn doen, en omdat het lijkt of de spier niet helemaal lekker beweegt. Het masseren leek zowaar wat te helpen...

Maar goed, ik moet geduld hebben, en kortere stukken lopen. Dit is duidelijk nog teveel.

9 km gelopen

Nadat ik zondag de duurloop van 10 km had afgebroken wegens te veel pijn aan de voet, had ik twee dagen rust genomen. Ook niet gefietst, ik had er geen zin in. Gisteren was het woensdag, en dus loopgroeptraining. Vorige week had ik bedacht dat ik wel weer met de gevorderdengroep kon meedoen, maar daar was ik over gaan twijfelen omdat ik best nog wel pijn had. Ook woensdag voelde het nog niet helemaal fijn.

Maar dan denk ik steeds aan de woorden van de sportarts: "er is niks stuk, ook al ga je soms iets te ver, dat geeft niet, je kan er niet iets mee beschadigen." Dus toch gewoon maar meedoen met de gevorderden, als het teveel pijn ging doen, dan kon ik ook gewoon stoppen en naar huis gaan.

Zo'n beetje het eerste wat de trainer zei was: "Het wordt vandaag een lange training." "Nou, ook lekker, ik moet juist niet te lang lopen," dacht ik. "Laat ik maar gewoon beginnen en heeeeel rustig aan doen, dan zie ik het wel.". En het ging goed. De voet heeft het alle 8,7,6,5,4,3,2,1 minuten goed gedaan, ik liep lekker achteraan, toch nog bijna 12 km/uur. Helemaal aan het eind begon de voet wel te zeuren, maar toen kon ik ook stoppen.

En zo liep ik een nieuw PR: bijna 9 km gelopen, en ook nog op een vlot tempo!
Het gaat nog steeds goed!

Vandaag voel ik wel weer wat meer pijn. Maar vandaag en morgen heb ik rust, dus dan is dat zaterdag wel weer over, en kan ik dan weer een stukje lopen, misschien wel met wat snellere minuten erin?

een off-topic bericht

Kijk eens even naar rechts, onder het kopje "links". Zie je daar 'Atalante bijles' staan? Ik heb nu mijn website in de lucht! Er moet nog veel aan gedaan worden, hij is nog lang niet af, maar hij is er!.

Donderdag ga ik naar de kamer van koophandel om me in te schrijven: Spannend!!! Het wordt echt allemaal....

En ik ben wel heel trots hoor!!!!

duidelijk teveel gedaan

Vandaag had ik afgesproken 10 km te gaan lopen met J en M. Maar gisteren deed mijn voet toch wel erg pijn, dus ik twijfelde of ik het wel moest doen. Maar vanmorgen voelde het toch beter. Ik bedacht dus maar dat ik het gewoon zou proberen, waarschijnlijk zou het niet goed gaan, dan kon ik wel ergens afhaken en naar huis wandelen. J en M zouden geen hoog tempo lopen, prima dus.

Zoals ik al verwachtte, gebeurde het ook. Na 13 minuten meelopen begon de pijn. Ik ben teruggekeerd en half wandelend, half heel erg langzaam lopend naar huis gegaan. Dit is de prijs die ik moet betalen voor een snelle training op woensdag, een hele dag lopen op donderdag en dan vrijdag nog 6 km hardlopen. Dat is duidelijk teveel voor mijn voet.

Eenmaal thuis de fiets gepakt en nog dik een uur gefietst, misschien wel 1 1/2 uur, ik weet het niet precies. Ik voelde me slecht op de fiets: te weinig gegeten, of ik word ziek. Man en zoon zijn allebei een hele week ziek thuis geweest, vandaar dat ik dat denk. Die voet doet trouwens nog steeds behoorlijk pijn, wanneer zou dat weer verbeteren? Afwachten maar.

mmmm, pijn

Vrijdagavond zat ik al lekker op de bank, moe na een week van veel werken. Ik zei net tegen mijn man dat ik eigenlijk nog moest gaan hardlopen, maar dat ik dat maar lekker niet deed. Toen begon het te kriebelen. Een klein stemmetje zei dat ik zou opknappen als ik nu nog even zou gaan hardlopen. Dat mijn volle en moeie hoofd weer leeg zou worden van wat gehol. Het kon nog net, een half uur was genoeg....

Dus ik sprong op en zei dat ik me bedacht had en toch nog eeeeven ging lopen. Keek hij nou teleurgesteld?

Het lopen ging fijn. Het motregende een heel klein beetje, dat was geen probleem. Uiteindelijk heb ik ruim 6 km hardgelopen. De voet ging toen nog goed.....

Nu, de volgende dag: oei! pijn! Toch iets teveel gedaan. En morgen zou ik 10 km gaan lopen... Zou ik dat wel doen? Afwachten maar hoe het zich ontwikkelt....

hardgelopen

Woensdag naar de loopgroep. Alles voelde zo goed en ik had er veel zin in, ik voelde me heel sterk. Ik kon me gewoon niet inhouden en de sportarts had gezegd dat ik niks kon stukmaken, dus..... Ik heb mezelf gewoon uitgetest en heb de 8, 6, 4 minuten lekker hard gelopen. Wat voelde dat super! Wat is lopen toch een fijne sport, veel fijner toch wel dan fietsen. De voet deed het prima. Ik besloot dat dit meteen de laatste keer was dat ik met de beginnersloopgroep heb meegelopen, volgende week ga ik de gevorderden maar weer proberen.

De volgende dag moest ik op mijn werk de hele dag lopen en staan. 's Avonds was er een kijkavond voor de ouders en moest ik ook weer lopen en staan. Toen begon mijn voet wel weer op te spelen, maar okee, dat mag ook wel.

Vandaag is het vrijdag en voel ik eigenlijk niks meer. Goed he!!! Hoera, de blessure geneest plotseling heel snel, het kan bijna niet mooier!

alweer minuutjes

Het gaat zo goed, ik voel wel dat mijn voet nog niet helemaal normaal is, maar alles blijft binnen de perken en wordt niet erger als ik meer doe.

Ik ging van huis met het idee dat ik 3 keer 10 minuten rustig zou lopen. Maar het voelde meteen al zo goed, dat ik besloot om van de 1 minuut rustpauze, die ik op mijn horloge had ingesteld, een snelle minuut zou maken, en dan ongeveer 1 minuut wandelen, dan weer 9 minuten rustig en weer 1 minuut snel, en dan nog een keer zo.  Dat lukte goed.

Alleen voelde het snelle lopen heel stroef en onwennig aan. Ik liep helemaal niet zo hard, maar wat was het een gezwoeg. Het viel echt niet mee. Heb ik ooit een marathon op 12 km per uur gelopen? Het leek of ik dat nooit weer zou kunnen. Gelukkig ging de tweede minuut al beter, en de derde nog beter.

Ik weet uit ervaring dat het altijd zo voelt als je na langere tijd weer eens wat sneller wil lopen. Over een week of 4 a 6 kan ik weer makkelijker op mijn oude snelle tempo lopen. Als alles zo goed blijft gaan , natuurlijk.

het is geen overbelasting

Ik krijg nu allemaal opmerkingen van mensen die menen dat mijn blessure overbelasting is. Maar dat geloof ik helemaal niet. Ik heb tot en met maart 2011 heel erg veel gelopen, vier marathons binnen een jaar. Maar van maart tot december 2011 heb ik juist rustiger aan gedaan. Ik heb helemaal niet veel gelopen, in elk geval veel minder dan daarvoor. En in december begon de pijn. Ik kan me niet voorstellen dat iets overbelast raakt na een rustperiode.

Dus bij deze: het is geen overbelasting.

rondje Poolswijk

Vanmiddag, lekker weer, lekker zonnetje, dochter wilde wel mee, heb ik weer, voor de eerste keer, een rondje hardgelopen: het rondje Poolswijk-Langewijk. Daarin heb ik 10 minuten (!) aan een stuk hardgelopen. Nou ja, het was meer zachtlopen. Het ging goed. Ik voel het nu wel, maar het gevoel is binnen de perken, niet heel erg dus. Buiten de 10 minuten nog enkele stukken gewandeld en ook nog een keer een minuut of 8 en 4 of zo. Deze laatste minuten niet heel precies gemeten, hoeft ook niet altijd natuurlijk.

Het gaat heel goed dus!

goede training

Eerst twijfelde ik, want mijn voet deed toch best nog steeds pijn. Maar omdat de sportarts gezegd had dat ik niks stuk kon maken door toch te trainen, ben ik maar gegaan. Als het pijn ging doen, kon ik gewoon stoppen en naar huis gaan.

Het ging heel goed. Ik heb de oefeningen niet meegedaan. Skippings, triplings, hoe heten al die dingen, ik heb het allemaal overgeslagen. Vervolgens kon ik de hele training meelopen. Alleen aan het eind voelde ik heel lichtjes iets, maar nu, de volgende dag is alles goed.

De 1,2,3,4,5 minuten die vlot moesten heb ik allemaal langzaam gedaan. En het ging!! Inclusief in- en uitlopen heb ik al veel meer minuten hardgelopen dan eerder!!! Hoera!!

Vandaag maar even rust, (alleen fietsen) je moet niet overdrijven, en wat zal ik dan vrijdag (of zaterdag) doen? Ik dacht 4 keer 5 minuten, maar dat lijkt me nu een beetje weinig. Een stukje van 8 (of 10?) minuten? Gewoon proberen, denk ik. Misschien wil mijn dochter wel met me mee lopen, dat zou leuk zijn.

Joepie!! Het gaat eigenlijk heel snel beter, nu!!

sportarts ziet niks

Alle plaatjes die er gemaakt zijn zien er normaal uit. Dus niks haarscheurtjes, stukke pees of wat ook. Waar de pijn dan wel vandaan komt: geen idee.

Nou. Dus. Zolang het langzaam verbetert, gaat het de goede kant op en zal het wel een keer over zijn. Hoe lang dat gaat duren, daar had de sportarts geen idee van, maar waarschijnlijk zou het wel overgaan.

Ik ben niet echt blij met dit bericht. Ik kom hier niet veel verder mee.
En ik denk maar steeds aan die man in De Wilp die precies hetzelfde had als ik, waarbij de sportarts ook niet wist wat het was en die er al lange tijd mee rondliep. Hij liep al wel weer 15 km en halve marathons, maar had nog steeds pijn..... Zou dat mijn voorland zijn?

de pees ziet er goed uit.

Dat zeiden ze toen ik de echo liet maken. Mooi, dat is het dus niet. Dan zullen het wel haarscheurtjes zijn in het bot.

Zaterdag toch de 4 keer 4 minuten gedaan. Dat ging goed, maar toch merk ik dat ik wel aan de grens zit van wat kan. Dus vandaag heb ik niet gelopen. Even een pas op de plaats, even wat meer rust. Misschien woensdag weer met de loopgroep mee, waarbij ik dan zeker niet het hele programma mee moet gaan lopen.

Zaterdagavond veel gestaan: ik heb samen met iemand anders het voorjaarsconcert van muziekvereniging Oranje gepresenteerd. Geweldig leuk om te doen! Maar wel wat veel voor mijn voet. Vandaag voel ik nauwelijks meer iets gelukkig.

het doet wel pijn hoor.

Sinds woensdag voel ik wel dat de blessure nog niet genezen is. Ik had gepland morgen weer 4 keer 4 minuten of zo hard te lopen, maar misschien dat ik daar toch maar vanaf zie. Dan wordt het fietsen, net als woensdag en donderdag. Ik heb een heel leuk rondje ontdekt van ruim een uur. Over fietspaden en rustige weggetjes waar ik nog niet eerder heb gefietst.

Daar wil ik best nog een keer fietsen.

met de loopgroep meegedaan!

Nadat het vorige week heel goed was gegaan, maar weer naar de loopgroep. Nog wel de beginnersgroep, maar dat maakt me niet eens zoveel uit, ik ben al zoooo blij dat ik weer iets kan lopen!!

Het ging goed. Wel voelde ik na het inlopen, de oefeningen en 6 keer 80 meter een klein beetje pijn. Ik heb een paar rondjes niet meegelopen en toen weer zachtholled terug naar waar de fiets stond. Dat voelde ik ook. Morgen maar afwachten. Het is goed geweest dat ik me heb ingehouden.

Verder viel op dat ik een hoop snelheid heb verloren. Ik liep expres achteraan als de opdracht was snel te lopen. Maar ik vond mezelf toch best aardig snel gaan, en die beginners liepen een heel stuk harder.... Nou ja, niet druk om maken, de snelheid komt vanzelf weer.

Op de terugweg genoot ik echt van het uurtje lopen in de avond. Dat heb ik toch wel erg gemist.. Fijn dat het weer (een beetje) gaat!

geen pijn meer.

Gisteren aan het eind van de dag, voelde ik toch wel weer wat, en was mijn voet ook weet iets gezwollen. Maar vandaag is het helemaal weer over. Dus het gaat de goede kant op. Ik moet niet te snel de minuten opvoeren en steeds goed rust nemen na het lopen. Dan komt het wel goed.

Volgende week naar de sportarts, dan weet ik nog meer.

twee stappen vooruit, een achteruit

Zo gaat dat met blessures. Maar ik ben er heel blij mee, er is tenminste vooruitgang, na ruim 2 maanden dat ik helemaal  niks kon lopen. Hoera!

Woensdag heb ik meegelopen met de beginnersgroep van de loopgroep. Het ging heel goed. We begonnen met inlopen, dat was al gelijk een stuk langer dan de twee minuten die ik dinsdag nog had gedaan. Dat vond ik maar spannend. Maar het ging goed. Even dacht ik toch wat pijn te voelen en ik besloot ter plekke om niet de hele training mee te doen. Ik durfde het gewoon niet. Maar eigenlijk was er helemaal geen pijn, ik dacht het alleen maar. Ik heb nog heel rustig wat oefeningen en korte stukjes meegelopen en ben toen weer heel rustig naar mijn fiets teruggelopen. Niks aan de hand, het ging heel prima. Ook de volgende dag: niks te voelen.

Vrijdagavond heb ik gecollecteerd en daarbij een uur gelopen. Dat voelde ik zaterdag wel. Dus die dag maar niet hardlopen (wat ik wel van plan was) maar in plaats daarvan fietsen. Twee keer de Leeksterlentelooproute gefietst, totaal 25 km, denk ik.

Vandaag, was de pijn weer weg en heb ik 3-4-4-3 minuten hardgelopen met 1 minuut wandelpauze tussendoor. Ging prima met de voet, maar mijn benen waren helemaal niet soepel. Ik vond de vier minuten zelfs lang duren, ik begon zowaar sneller te ademen. Maar fijn!

Daarna nog ruim 2 uur gefietst, keihard tegen de wind in, langs het kanaal. Daar kwam ik hardloopkennis LA tegen, die aan het hardlopen was, dat was wel heel toevallig! Meteen een mooi excuus om even heel langzaam naast hem te fietsen voor een praatje en uit te rusten van de harde wind.

Nu ben ik moe en ga ik SPSS installeren en klaarmaken voor mijn mastertheseonderzoek. Want daar ga ik morgen mee beginnen.

het gaat geloof ik echt beter.....

Ik kan het bijna niet geloven, ik durf nog niet helemaal blij te zijn, maar....

Gisterenavond nog even buiten hollen, na een hele dag zitten wegens de onderwijsstaking. Ik deed 6 keer twee minuten en het ging heel erg goed. Nergens last van. De voet/enkel voelde solide, het lopen ging soepel.

Ook vandaag: geen pijn, alles voelt normaal.

Zal ik dan vanavond meetrainen  met de beginnersgroep? Op het programma staan een aantal minutenloopjes, waarvan ik er zeker wel een aantal van kan meedoen. Maar owee, als ik maar niks forceer.......

Eindelijk een positieve ontwikkeling, sinds december.

trainingsweekend, voet geneest?

Het lijkt er toch op dat de voet heel langzaam geneest. Donderdag wat stukjes van 1 en 1.30 zachtgelopen en dat voelde prima. Nergens last van.
Vrijdag 10 km gewandeld, op bergschoenen. Na een half uur begon de voet pijn te doen. Ik ben toch door gelopen, want ja, stoppen was geen optie, natuurlijk, midden in een natuurgebied. Aan het eind van de middag 32 km gefietst naar Elsloo. Begin van het trainingsweekend met de loopgroep. Een rustige tocht, wind in de rug. 's Avonds nog steeds last van de voet.

Maar de volgende dag voelde ik de voet niet meer. Ik heb wel kleine stukjes gelopen en zelfs nog kleinere stukjes gerend over mulle zandduinen. Dat voelde ik wel, maar verder de hele dag niks meer gevoeld. 's Middags weer een stuk fietsen. Mooi is het daar. 's Avonds heel erg akelig en moe wegens een verkoudheid/keelpijn/lamlendigheid. Om half negen naar bed gegaan, geslapen tot half 8!

Zondag eerst 's morgens een stuk fietsen, 's middags weer naar huis fietsen. Van de voet helemaal niks meer gevoeld. Vandaag wilde ik eigenlijk een paar keer 2 minuten lopen, maar ik ben zo moe. Nog wat last van de verkoudheid of wat het is. Morgen staken voor beter onderwijs, misschien morgenavond dan nog die 2 minuutjes hardlopen. De rest van de week ben ik heel druk, maar ja, een half uur lopen moet wel ergens tussen te plannen zijn, natuurlijk.

voorjaar in de lucht?

Ik ben er  nog moe van. Een heel eind gefietst, ruim twee uur, door het Westerkwartier van Groningen. Wat is het daar stil, heerlijk. En mooie paden en weggetjes gevonden, de zon scheen een beetje, vogels zongen. Ik werd helemaal blij. Fietsen is toch ook zo gek nog niet, eigenlijk.

Lopen heb ik helemaal geen zin in. Ik voel nog steeds geknak en af en toe pijn en het lopen hielp toch niet. Als het breukjes zijn, zou het toch wel heel langzaam beter moeten gaan, volgens de sportarts. Het geknak past beter bij een gescheurde peroneuspees. Misschien heb ik wel allebei...

Ik moet nog een maand wachten voor ik dat weet....... Dus fiets ik maar vrolijk verder. Wat duurt het allemaal lang..... zucht.

toch breuk?

Volgens de sportarts kan het toch een breuk zijn. Een stressfractuur met kleine haarscheurtjes. Het kan ook dat de peroneus-pees beschadigd is of geïrriteerd. Of allebei.

Ik krijg nog een botscan en een echo om erachter te komen wat het nu is. De echo kon op zijn vroegst 19 maart....... Bijna een maand wachttijd!!! Soms vind ik ons gezondheidszorgsysteem echt waardeloos.

In het geval peroneuspees zou een operatie nodig kunnen zijn. In geval stressfractuur gaat het vanzelf over.

Afwachten dus maar.

barre tocht

Gisteren zag het weer er beter uit dan zaterdag. Dus hup, niet zeuren, fietsen. Ik was een beetje verkouden, dan maar niet zo'n lang stuk, en als het niet gaat, snel weer naar huis. Het ging goed. Ik kon nog wel een extra lusje erbij pakken.

Maar toen begon het te sneeuwen. Natte sneeuw. Ik werd nat, en kreeg het ijskoud. IJs- en ijskoud. En ik moest toch naar huis fietsen. Van stilstaan zou ik alleen maar kouder worden. Helemaal verkleumd kwam ik thuis. Ik wilde een warme douche nemen, maar er kwam bijna geen water uit de kraan. Gelukkig nog wel een klein beetje, genoeg om net de ontdooien, maar echt warm werd ik pas toen ik met een kruik en hete thee op de bank schaatsen ging kijken.
Brrrrrr.

knakken en pijn

Ik loop nu maar helemaal niet meer hard. Want het heeft geen enkele zin. Ik wacht wel op de diagnose van de sportarts. Ik heb geen zin in 5 keer 1 minuut of zo als het tot niks leidt.

Gisteren een drukke dag op het werk en thuis, niet gefietst. Vandaag had ik wel fietsplannen, maar het weer was me te slecht (slechte smoes), en ik had geen zin (betere smoes) en ik voel me niet helemaal 100% (beetje goede smoes). Ik had heus wel kunnen gaan, maar ik heb het niet gedaan. In plaats daarvan rond het huis gerommeld, eindelijk eens wat dingen schoongemaakt en opgeruimd die daar al maanden om vroegen. Boodschappen gedaan. Zo, dat geeft ook een goed gevoel. Vanmiddag op verjaarsvisite en daarna heb ik natuurlijk ook geen zin meer om te fietsen en daarna is het donker en in het donker fiets ik niet.

Dus morgen wel fietsen, en maandag misschien schaatsen. Leuk. En woensdag weet ik hopelijk meer over die &^%$#%-voet.

naar de sportarts

Want nadat ik gisteren maar weer een stukje (6 x 1.30) zachtgelopen (ik kan het geen hardlopen noemen) had, voel ik vandaag weer knakken en af en toe pijn. IK BEN HET NU ECHT ZAT. Zo schiet het niet op.

Gelukkig kan ik volgende week al terecht.
Wordt vervolgd.

nog meer schaatsen

Nog drie dagen geschaatst. Vrijdag, na het werk (ik ben 's middags vrij) een hele mooie tocht geschaatst in Tijnje. Lekker zonnetje, mooi ijs, mooi natuurgebied, lekker geschaatst.

Zaterdagmiddag met mijn zoon naar Assen, om te schaatsen naar Smilde en verder. Zo lekker als het vrijdag ging, zo rot ging het deze dag. Moeie benen, zere enkels. Wel mooi ijs, niet heel veel scheuren en weer prachtig weer.

Vandaag in Appingedam geschaatst, de Elfdorpentocht. Geen elf dorpen gezien, eigenlijk maar een, maar ja. Wel mooie kronkelende wateren om over te schaatsen. We deden twee ronden van 25 km. De eerste ronde begon redelijk goed. Na een uur begon het te sneeuwen, dat was vervelend schaatsen. Bovendien zag je de scheuren niet goed meer. In Appingedam terug even een boterham gegeten en toen de tweede ronde. Het was nu veel drukker op de route, met vooral mensen die niet snel schaatsten. Ook waren er meer en bredere scheuren. Ik had het heel erg koud gekregen tijdens de lunchpauze. Ik wilde graag een stukje wat snel doorschaatsen om het warmer te krijgen, maar dat kon niet vanwege de vele langzame rijders. Bovendien vielen er om ons heen steeds mensen omdat ze in een scheur kwamen, dus echt hard durfde ik niet.

Ik vond het eigenlijk niet leuk meer, het schoot niks op, ik had het koud en het was gevaarlijk. Gelukkig konden we het laatste kwartier/half uur nog wel lekker op eigen tempo schaatsen op een breed stuk ijs met bijna geen scheuren. Dat maakte de tweede ronde wel weer een beetje goed.

Maar als er ergens een tocht is, ga ik er niet snel meer heen. Veel te druk.

Van de voet geen enkele last. De zwelling lijkt ook weer wat verminderd. Ik ben benieuwd wat er gaat gebeuren als ik deze week weer een stukje ga hardlopen....

koude schaatstocht

Nu wordt er ineens over dooi gesproken, dus is het zaak om snel nog te gaan schaatsen. Met schaatsvriendin naar Groningen gereden, daar op het Damsterdiep gestapt en naar Delfzijl geschaatst. Eerst tegen de wind in, dat was koud, maar niet heel zwaar. In Appingedam wilden we even chocolademelk drinken in een café, maar dat was dicht. Verder naar Delfzijl, daar was helemaal niks, het ijs eindigde in de haven, waar niemand was en het winderig en koud was. Even snel maar een boterham eten, en dan maar weer terug schaatsen, want we werden snel koud.

Terug met de wind in de rug ging heel snel. Maar we werden moe, we stonden al bijna 4 uur op de ijzers. Na Appingedam was nog een café, met een bord: Open, warme chocomel hier. Maar ondanks het bord bleek het café gewoon dicht. Dus maar weer verder. In Ten Boer, aan de overkant van de weg was wel een café open. Het was 150 meter klunen, maar dat hadden we er graag voor over. Even opwarmen en bijkomen. Hierna was het nog maar 15 minuten naar ons opstappunt.

Moe en voldaan van deze tocht typ ik dit. Heerlijk om langs al die dorpjes te schaatsen, wat is Appingedam mooi vanaf het ijs. Fijn zeg dat dit kan, deze winter. Van de voet geen enkele last.

Ik heb plannen voor vrijdag en het weekend, wie wil er mee?

wel schaatsen, niet lopen.

Gisteren bijna een uur geschaatst, en vandaag 1 1/2 uur! En het gaat prima. Vooral vandaag, de benen waren iets meer gewend aan het schaatsen dan gisteren en ik heb heerlijk geschaatst. Op prachtig ijs, niet druk, zonnetje, klein beetje wind en lekker koud (het is nog steeds -8). De voet doet het heel goed in de schaats, ik voel er tijdens het schaatsen niks aan, en na het schaatsen ook niet.

Minder leuk is dat ik gisteren na ruim een uur wandelen, weer pijn heb in mijn voet. Gelukkig niet zo erg dat ik niet kan schaatsen, maar meer lopen gaat niet. Gelukkig kan ik dan ruim compenseren met schaatsen, maar blijkbaar is de blessure nog lang niet over, ook niet na bijna 2 maanden rust.

Dus: morgen toch een afspraak maken bij de sportarts en eens goed laten kijken naar de hele voet/enkel. Want vandaag is de midwintermarathon in Apeldoorn, en dus is het precies een jaar geleden dat ik verkeerd uit de bus stapte. Dus heb ik al een jaar last van mijn enkel, eerst het een, dan het ander en nu dit. Ik weet niet of er verband is tussen alle blessures, maar het is wel steeds aan dezelfde voet geweest. Laten uitzoeken maar en hopen dat ik er dan eindelijk vanaf kom, en weer eens een marathon/halve marathon/10 km/een half uur kan hardlopen.

geschaatst!!!!

Wat een prachtig mooi ijs! Een lekker zonnetje! Wat voelen de schaatsen weer lekker! De gezelligheid op de ijsbaan! Wat kon ik het nog goed!

Het was heerlijk om even te schaatsen. Ik had mijn voet getapet en die voet gaf geen krimp. Nergens last van. Toch durfde ik niet langer dan 10 minuten te schaatsen, in mijn hoofd zit nog de fatale 6 keer 2 minuten van een paar weken geleden. Die gingen ook prima, tot de volgende dag....

Maar tot nu toe geen last, ik voel alleen de tape trekken. Misschien helpt die tape ook wel bij het lopen, denk ik nu. Dat merk ik dan later wel, ik stop nu voorlopig met die kleine stukjes lopen, ik ga nu kleine (ik hoop iets grotere) rondjes schaatsen!!! Please please please laat de voet zich goed houden.

HOERA!!!! HET KAN WEER!!!!!

Ik word hier zooooo blij van!!! Mijn humeur is stukken beter, schaatsen is zo fijn!

balanceren op het randje

Gisteren toch af en toe wel wat gevoeld in mijn voet. Minimaal, nauwelijks pijn, en meestal maar heel even, maar toch.... Het kan natuurlijk ook in mijn hoofd zitten. En ik ben zo gespitst op alles wat ik in die voet voel, dat ook alles opgemerkt wordt, wat ik anders niet zou merken.

Vandaag niet lopen, wel straks fietsen naar Groningen. Morgen weer 6 keer 1.10 met 1.50 wandelen. Gewoon een herhaling van maandag. Meer durf ik niet. Het voelt heel kwetsbaar, ben bang dat ik snel teveel doe.

kkkkoudddd

Weer een piepklein stukje gelopen. 6 keer 1minuut en 10 seconden, met 1 minuut 50 wandelen tussendoor. In de kou.

Het ging goed, maar ik voel wel dat er wat in de voet gebeurt. Geen pijn, maar de pees roert zich wel. Heeeeel voorzichtig verder gaan dus. Vooral niet te snel en teveel gaan doen.

Ik zie soms met jalouzie andere lopers lopen....
En nu gaat het ook nog vriezen. Ik vrees dat ik niet kan schaatsen.... Ik ben heel zielig.......

Zo is er wel weer genoeg gezeurd, ik ga in de meivakantie naar Corsica, een trektocht doen! Ik ga er vanuit dat die voet dat dan ook wel weer kan.

Oei, au!

Toch een beetje last van de zijkant voet..... Een paar hele kleine knakjes weer gevoeld....

Morgen even kijken en heel rustig weer 5 keer 1 minuut doen, zeker niet meer, wat ik eerst wel van plan was.....

Niet leuk.

de winter is begonnen.

Zonet gefietst, ruim twee uur en het was koud! Muts onder de fietshelm, thermobroek en een extra laag bovenkleding, sjaal om. Zo kreeg ik alleen koude voeten. Ik vraag me af hoe andere fietsers dat doen. Ik heb twee keer 5 minuten gelopen/zacht gerend naast de fiets om weer een beetje bloeddoorstroming in mijn tenen te krijgen.

Het was een mooi tochtje, over onbekende fietspaden en wegen, langs Veenhuizen en Zeyen. Leuk!

nieuw record

Een lekker bezig dagje vandaag en ook weer voor het eerst hardgelopen: 5 keer 1 minuut, met steeds twee minuten wandelpauze. Het ging goed. Ik voelde wel iets, geen pijn, maar helemaal lekker was het niet. Maar dit gevoel mag, dat is geen reden tot ongerustheid. De geïrriteerde pezen moeten weer wennen, dat het normaal is om hard te lopen en geen reden tot irritatie. Ik ben tevreden!

Verder heb ik lekker allemaal dingetjes gedaan: de konijnen verschoond, wat in de tuin geveegd, boodschappen gedaan, en lekker nog wat langer in Roden rondgelopen dan normaal, remblokjes vervangen en meteen maar de fiets gepoetst. Allemaal dingen waar ik het afgelopen half jaar niet aan toe kwam omdat ik zoooo druk was met de studie en werk. Maar nu mijn onderzoeksvoorstel wacht op feedback van medestudenten, heb ik even "rust", en dus ein-de-lijk weer tijd voor zulk soort dingen.

Het record: ik heb de remblokjes in minder dan 1 uur vervangen! De vorige keer, paar jaar geleden, duurde het nog meer dan anderhalf uur voordat alles weer goed was afgesteld en het wiel niet meer aanliep.... Mijn record dus verbroken, de fiets remt weer: morgenochtend weer een stevige fietstocht.

prachtig weer

Een hele mooie tocht gemaakt, door een mooi stukje Drenthe. In het zonnetje gefietst, maar goed dat ik gisteren niet gegaan was, vandaag was het veel beter weer. In totaal iets meer dan 1 1/2 uur gefietst. Vele stukken langzaam, want mijn remblokjes bleken totaal versleten, de fiets remde eigenlijk helemaal niet meer. Dus ik durfde alleen hard te trappen op weggetjes waarvan ik zeker wist dat er geen zijweggetjes of onverwachte bochten waren. En dan 200 meter voor een kruising al stoppen met trappen en uitrijden.

Morgen eerst die remblokjes vervangen, want ik vond dit niet leuk en eng.
Morgen ook weer 5 minuten hardlopen, hoe zou dat gaan?
Ik had al bedacht dat als het steeds goed gaat, ik het schema versnel. Dan loop ik misschien over 8 weken al 15 minuten. Dat klinkt iets minder triest dan over 11 weken. Maar alles heeeeeel voorzichtig, want de vorige keer ging het tijdens het lopen ook goed, en kwam de pijn de volgende dag. Geduld werkt dan beter.

lekker niet gefietst!

Vanmorgen was ik op pad voor mijn studie. Ik had bedacht dat ik dan 's middags zou gaan fietsen, wel twee uur, een mooie route. Maar toen ik thuis kwam had ik eigenlijk geen zin meer..... Dochter kwam vroeg uit school, wegens lerarenstaking, dus even kletsen, heel belangrijk.
Ik dacht dat ik dan maar een uur zou gaan fietsen. Net toen ik me wilde gaan omkleden, begon het te regenen. Toen wou ik helemaal niet meer. Ik heb het gewoon niet gedaan, en ben met mijn onderzoeksvoorstel voor mijn afstudeeronderzoek bezig geweest. De eerste versie is nu vrijwel af. Goed bestede middag dus!!

Nu moet ik van mezelf morgenmiddag een uur fietsen en dan in het weekend de mooie tocht van 2 uur. Laat er asjeblieft geen ijs komen, want dan word ik helemaal zielig omdat ik ook niet kan schaatsen met die voet. Denk ik.

O ja, en zaterdag weer voor het eerst 5 minuten hardlopen. Ik heb voor mezelf een schema gemaakt: over 11 weken loop ik een kwartier :-(((((

Misschien kan het schema wel ietsje sneller, maar dat durf ik eigenlijk niet goed aan.......

kamer van koophandel

Het duizelt mij nu wel hoor.  Inschrijven bij de kamer van koophandel, VAR-welke soort?? BTW-vrijstelling, voeren van een administratie.... vrijstelling van btw of zo... weet ik veel. Wat komt er een hoop bij kijken. Ik moet ook een naam opgeven. Nog maar even voor me uit schuiven, ik ga toch pas in september van start.

Dan liever een stuk fietsen. Even naar Norg geweest, over schelpenpaadjes heen en langs de grote weg weer terug. Lekker weer, beetje koud aan het begin, toch wel weer wat zweet op de rug drie kwartier later.

Wat jammer dat ik nog niet kan hardlopen. Ik vind het saai, steeds maar fietsen. Lopen vind ik niet saai, gek eigenlijk.

en nog weer een uurtje gefietst!

Met nog steeds zere kuiten. Rustig aan dus maar, niet op de snelle fiets maar op de gewone. Lekker even naar buiten, tussen de buien door.

Van de voet  nu geen last meer. Heel soms voel ik nog even iets. Dan toch maar dit weekend die 5 minuutjes doen, denk ik.

Het trainingsweekend doe ik maar voor de helft mee. Het is niet leuk om achter te blijven als de anderen gaan lopen, en om dan te gaan fietsen, heb ik ook geen zin in. Bovendien is mijn tijd heel kostbaar, het is nog steeds erg druk.

Vandaag een VAR aangevraagd, voor mijn onderneminkje.... Met sprongen vooruit maar!

ijskoud in de regen

Toch weer twee uur (of meer?) gefietst gisteren. Ondanks het waardeloze weer. Het lijkt wel of het vanaf mei al regent. Waar blijft de zon, wanneer wordt het eindelijk droog?

Ik had helemaal geen zin om te gaan fietsen. Hardlopen in de regen wil nog wel, maar van fietsen in de regen word ik altijd heel koud. Toen ik wegreed riep ik dat ik maar een uur zou gaan. Maar ik kwam onderweg de loopgroep tegen, dus even bijgekletst, toen nog even langs het scoutinggebouw, en toen begon eindelijk mijn fietstocht. Eerst naar Zuidhorn, via een  mooi pad langs het water (Hoendiep?) over Enumatil. Na een half uur was ik in Zuidhorn en had ik al ijskoude voeten. Nu begon de uitdaging: hard fietsen langs het kanaal naar Gaarkeuken of verder... Ik ging verder, maar niet helemaal naar Strobos. Vlak na Gaarkeuken een fietspaadje genomen naar het zuiden. Verderop wilde ik een fietspad nemen richting Sebaldeburen en zo naar het leuke pontje bij Boerakker. Maar het fietspad was niet te fietsen. Door de regen en doordat een boer er met een trekker langs had gereden was het helemaal zacht en baggerig. Dus dan maar langs de grote weg naar huis.

Ik had ijs- en ijskoude voeten gekregen. Thuis kon ik mijn tenen niet meer bewegen, heel raar. Onder die douche warmde alles op. 's Middags lekker een dutje in de stoel en toen literatuur gelezen voor mijn afstudeeronderzoek. Het is toch wel druk, eigenlijk...

Nu heb ik spierpijn in mijn kuiten. Zal wel van de kou zijn. Ik zie dat het nu droog is, ga ik straks maar een uurtje rustig fietsen.

geen pijn meer.

Het leek dus inderdaad gisteren wel recht geknakt te zijn. Wat het dan ook is. De pijn is weg en de zwelling lijkt minder.

Nu maar eerst nog rust nemen. Ik denk nog twee weken. Dan 1 februari weer heel voorzichtig 5 keer 1 minuut. 3 februari 4 keer 1 minuut, 1 keer 1,30. Toen ik herstellende was van mijn peesschedeontsteking heb ik ook heel erg rustig opgebouwd en dat ging toen goed. Per training 10 % erbij.

Geduld hebben dus......

nog steeds K**

Het doet nog steeds pijn bij bijna elke stap. Gelukkig leek het vanmiddag weer recht te "knakken". Mijn familie zegt dat ik naar een sportarts moet gaan, maar 90 % kans dat die rust voorschrijft, en dat kan ik zelf ook wel. Ik houd het op irritatie van een pees of band, waardoor een andere pees uit zijn groef schiet af en toe. En dan raakt die ook weer geïrriteerd. Ik moet gewoon weer een paar weken rusten en dan niet als een idioot de tweede training 18 minuten hard gaan lopen, maar het heel geleidelijk en voorzichtig opbouwen.

Elke blessure geneest met rust. (Behalve als het echt fout is, als er een stukje afgebroken zou zijn of een bot scheef staat, maar dat was op de foto niet te zien, dus dat is niet zo).

Dus heb ik vandaag maar een hele leuke fietstocht gemaakt van bijna 1 1/2 uur, over wegen waar ik zelden geweest ben. Heerlijk, en mooi weer! Ik voel me op de fiets supersterk. Ik denk er maar niet aan wat een fantastische en mooie en snelle wedstrijden ik had kunnen lopen.....

foute boel

Ik ben weer terug bij af. De zwelling is terug en de pijn ook. Erge pijn. Blijkbaar heb ik gisteren toch teveel hardgelopen, terwijl de voet al niet helemaal in orde was.

HIer baal ik heel erg van. Ik was net zo blij, had weer hoop gekregen, maar vergeefse hoop, blijkbaar. Maar weer rust nemen en nog voorzichtiger opbouwen.

Wel vandaag heel lekker gefietst. Een pontje ontdekt op dik een half uur fietsen van mijn huis. Een zelfbedieningpontje, heel leuk, en over paden en wegen gefietst waar ik nog nooit geweest was. En het ging heel erg lekker. Ik merk duidelijk effect van twee weken geleden, toen ik 10 km hard tegen de wind in langs het Starkenborghkanaal heb gefietst.

Treurig dat echt hardlopen er voorlopig niet in zit.....

4,5 km!!!

Gisteren, tijdens de autorit naar Baarn, toen ik mijn voet van het gaspedaal afhaalde omdat ik de cruise-control had ingeschakeld, ineens een knak in mijn voet, gevolgd door wat vage pijn. Oei! 's Avonds deed het nog steeds zeer, ik heb het gemasseerd, maar daar werd het alleen maar erger van.

Vanmorgen toch maar hardgelopen, ik twijfelde of ik het wel moest doen, met zo'n zere voet. Het deed nog steeds pijn, namelijk, bij bewegen. Toch maar gegaan: als het niks zou worden, was ik zo weer terug thuis. Maar het ging wonderbaarlijk goed. Ik heb 9 keer 2 minuten hardgelopen, niet eens erg langzaam, met tussendoor steeds 1 minuut wandelen. Totaal 4,5 km. Onder het lopen halverwege wel iets gevoeld, maar het werd niet erger. Nu doet het wel wat meer pijn, maar het lijkt ook al weer weg te trekken.

Mooi dat ik alweer bijna een half uur kan hollen/wandelen. Maandag maar weer een stukje, 4 keer 5 minuten of zo. En dan woensdag meedoen met de beginnersgroep? Ik hoop het!

niet meer gelopen

want ik had gewoon geen tijd. Maar geen tijd = geen zin, natuurlijk, want je kan altijd wel tijd maken, en als je het echt wil, vind je wel een half uurtje, langer loop ik toch niet.

Dinsdag gewerkt, en  's avonds hard gestudeerd, woensdag had ik een moeilijk tentamen. Dacht ik, maar dankzij de vele studie viel het me erg mee. Woensdag gefietst naar Groningen, tentamen gedaan, naar huis gefietst en weer met mijn neus in de boeken, want donderdag weer een tentamen. Donderdag hetzelfde, fietsen naar Groningen, tentamen doen, weer terug. En toen besloot ik dat ik vakantie had. Ik had de hele kerstvakantie elke dag gestudeerd, nu nam ik vrij. Geen zin in hardlopen, ik had mijn lichaamsbeweging al gehad op de fiets.

Vandaag eerst 's morgens gewerkt, en toen naar Baarn voor een cursus/training om opleider te worden bij het Menne-instituut. Leuke training, maar wel intensief. Om 7 uur thuis, eerst eten en toen had ik ook geen zin om nog wat kleine stukjes in het donker te wandelen/hardlopen. Morgen maar, en maandag.

Ik voel nog steeds niets, nou ja, heel af en toe even een klein steekje, en vandaag ineens weer een knakje. Maar geen echte pijn. Dus morgenochtend met goede moed wat langer hardlopen dan die 6 keer 1 minuut.

het gaat goed hoor

De voet houdt zich super. Ik voel helemaal niks. Had ik de afgelopen weken elke dag wel pijn, vandaag voel ik niks meer. Alsof alles weer op zijn plek zit. Mooi! Dus morgen maar wat langer lopen. Ben blij!

de eerste minuutjes!

Ik durfde eigenlijk niet, bang dat het een grote teleurstelling zou worden, maar ja, het moet toch een keer.

Overdag voel ik nog steeds onregelmatig pijn. Het gaat wel beter, de knakken zijn er bijna niet meer, maar er zit nog steeds iets. Dus heel voorzichtig proberen maar. De eerste langzame minuut ging goed. Toen twee minuten wandelen: beetje pijn. Weer een minuut: gaat goed. Wandelen doet meer pijn. Zo ging het door, ik heb 6 keer een minuut zachtgelopen (ik kan het geen hardlopen noemen). Thuis: geen pijn. Ik trek mijn schoenen uit en zie dat de zwelling minder is dan voor het hardlopen. Wat raar.

Nu, paar uur later voel ik helemaal geen pijn, alles voelt goed en rustig. Morgen nog even afwachten, en als het zo blijft woensdag iets meer zachtlopen.

Joepie!! Ik ben blij! Wat voelde het goed om weer hardloopschoenen aan te trekken!!

Ik sprak trouwens in De Wilp een man die hetzelfde aan zijn voet leek te hebben. Hij had het al een jaar, het ging niet over, sportarts wist ook niet wat het was. Maar hij liep al wel weer een halve marathon..... (ik wil een hele....)

harde wind

1 1/2 uur gefietst vandaag. Eerst hard tegen de wind in, toen nog harder wind mee weer naar huis. Het ging lekker. Ik heb energie genoeg.

Vandaag niet hollen, want geen tijd: ik moet schaatsen kijken. Wüst is net derde geworden. Best goed gedaan toch!

Toch weer verder bloggen

Want ik ben geblesseerd. Al drie weken loop ik niet. En dat spaart een heleboel tijd uit, dus wel weer wat tijd om af en toe wat te bloggen.

Waar heb ik last van: buitenkant voet, aanhechting peroneuspezen, daar deed het pijn. En nu ook de middenvoetspier, een soort kramp lijkt het wel. En als ik mijn voet draai, dan knakt het op verschillende plekken. Dat is nu wel verdwenen. Dus het gaat de goede kant op, maar net als bij alle blessures: twee stappen vooruit en dan weer een stap achteruit. Geduld hebben dus. Maar ik heb afgelopen week goede moed gekregen en eigenlijk wil ik morgen heel erg voorzichtig een klein stukje hardlopen, een paar minuutjes maar, kijken hoe het voelt.

Verder heb ik in de kerstvakantie eigenlijk alleen maar heel veel gestudeerd, zodat ik daar nu behoorlijk genoeg van heb. Volgende week de laatste tentamens, dan nog een verslag, en dan mijn masterthese. Het is de afgelopen maanden teveel geweest, het studeren gaat me bijna tegenstaan. Rustiger aan gaan doen dus, en hopen dat ik weer snel een lekker stukje kan hardlopen. Dat helpt.

uur fietsen uur lopen

Heerlijk gefietst. Na 45 min thee drinken met Merie nog ruim een uur gelopen. Eerst licht in het hoofd, later soepel. Toch wel moe thuisgekomen.
Enkel voelde ik nauwelijks,nu ook niet.
Goede dag. Moe nu

blog stopt

Zo, ik stop er dus mee. Ik heb er geen zin meer in, het was mooi om mee te maken, en nu stop ik weer.
Leuk dat jullie me af en toe lazen. Hoe het vanaf nu gaat, hoor je wel weer op de trainingen.

Groetjes.

naar de fysio

Want die enkel, dat gaat maar niet over. Toch maar naar de fysio, naar Wim van Houtert, die regelmatig met ons meetraint. Hij heeft ernaar gekeken en volgens hem is het gewrichtskapsel geïrriteerd omdat mijn sprongbeen niet helemaal meer goed in het enkelgewricht hangt.

Waarschijnlijk is dit gekomen toen ik na de marathon in Apeldoorn niet goed uit de bus stapte, en mijn voet ver heb overstrekt. Sindsdien had ik af en toe last van pijn, maar het lopen ging nog heel goed. Maar de laatste tijd dus niet meer. Wim heeft er een heel strak tape om gedaan, zodat die botten weer beter in het gewricht staan. Volgende week weer terug, kijken hoe het gaat. Het tape zit heel strak, het voelt nog heel onwennig, ben benieuwd hoe het morgen gaat als ik voorzichtig een stukje ga hardlopen. Want dat mocht nog wel van Wim.

En toen stak ik ook nog bij het koken met een mes in mijn hand. Au au dat doet zeer. Ik kan al m'n vingers nog bewegen, maar voel het wel. Zielig ben ik hoor. Maar ik kan er nog wel mee hardlopen.

volop energie

Gisteren de Run van Roden! Een leuke loop door (bijna) mijn woonplaats, een stukje door het centrum, een stuk over zandpaden door het bos. Rondes van 3 1/2 km ongeveer, dus je komt steeds weer langs speaker en publiek, en dat geeft elke keer net wat extra power.

Ik heb een kwart marathon gelopen en het ging makkelijk. Ik liep op halve marathon tempo, met een groepje mee, waar ik op de training ook altijd mee loop. De eerste km ging wat snel, daarna 4 km op 4.38 gelopen. Toen iets langzamer en de laatste ronde heb ik iets kunnen versnellen, niet veel hoor. Het ging niet heel snel, ik wijt dat maar aan het natte zand waar we doorheen moesten en het feit dat ik niet echt getraind had voor een 10 km.

Ik vond het heel jammer dat ik geen halve heb gelopen, want het ging erg lekker, ik had graag verder meegelopen  met de mannen uit mijn groepje, om te kijken hoe het in de laatste ronden zou gaan. Maar ik voelde mijn enkel aan het eind al wel een beetje opspelen, dus het was echt beter om na 3 rondes te stoppen. De tijd was 47'59'' en daarmee was ik de snelste dame, dat was leuk, maar niet onverwacht.

Vandaag ruim 1 1/2 uur gefietst door regen en harde wind. Ik was helemaal niet moe van die 10,5 km van gisteren. Krachtig tegen de wind in gereden. Thuis lekker douchen en lunchen, het geeft niks om een keer helemaal nat te regenen. Ik ben blij dat ik weer zoveel energie heb, dat de vermoeidheid over is en ik weer kan genieten van mijn "uitputtingsslagen". 

knex bouwwerk

Kijk maar onder het kopje "links", hier aan de rechterkant, bovenaan. Heeft mijn zoon gemaakt.

rustig lopen, veel fietsen

Het gaat lekker. Van de vermoeidheid, duizeligheid en misselijkheid is niks meer over. Ik voel me heel fit. Het fietsen gaat prima. Het lopen doe ik rustig en niet zoveel, en dat gaat ook goed. Ik heb veel minder pijn aan mijn enkel, logisch omdat ik zo weinig loop. En morgen bij de run van Roden loop ik rustig een 10 km.

Heel jammer dat ik mijn titel hier niet kan verdedigen, maar het is beter zo. Ik kijk uit naar de start van de marathontraining, eind juli. Ik hoop dat het met de enkel dan helemaal goed is....

fout paadje

Volgens Het Nieuwe Plan moet ik nu meer fietsen ipv lopen. Dus gisteren dit Plan in praktijk gebracht en op de fiets gestapt. Eerst naar Bakkeveen, wind tegen. Sommige stukken lekker hard ertegenin, ik was zowaar even buiten adem. Ik merk dat ik een tijd minder heb gefietst, echt heel soepel ging dat niet. Maar ik heb eigenlijk helemaal niet minder gefietst, ik fiets toch wel een keer per week naar Groningen. Dus rara hoe kan dit dan?

Maar goed, even voorbij  Bakkeveen zag ik een mooi fietspaadje, richting Siegerswoude. Dat genomen, maar een half uur later reed ik ineens Frieschepalen binnen. Hee, dat was niet de bedoeling, veel te ver afgedwaald. Via ANWB-borden naar Marum en toen naar huis. Ruim anderhalf uur gefietst, waar ik een uur wilde. Af en toe lekker hard, dan weer een stukje wat rustiger.

De fiets piept en kraakt: de ketting en tandwielen worden oud, zei de fietsenmaker. Maar hij moet het nog maar even uithouden, en hij deed het ook nog best.

een nieuw plan

Zaterdag onder het fietsen heb ik een nieuw plan bedacht. Eerst had ik 10 km hardgelopen, redelijk tempo, ongeveer 12 km per uur. De hele tijd pijn bij de enkel. Ik werd er ongerust van, dit kan zo niet langer. Na de 10 km ging ik nog een uur fietsen en besloot ik dat die enkel nu echt moet gaan genezen, met meer rust, minder lopen dus.
Dus het nieuwe plan: een maand lang weinig lopen, maar wel fietsen om conditie alvast op te bouwen. Want de vermoeidheid van de afgelopen weken is wel over, ik voel me weer fit en heb zin om veel te doen. Half/eind juli kan ik dan weer meer gaan lopen en dan wil ik gaan trainen voor toch een marathon, Amsterdam denk ik, of Eindhoven.

Wat ik op de run van Roden doe, weet ik nog steeds niet. In elk geval geen halve, misschien een kwart, of de estafette: als er  nog een plekje is, of helemaal niet lopen. Na de 10 km lopen van zaterdag heb ik verder geen pijn meer gehad, dus het is ook weer niet heel erg.

baantraining

en best wel snelle stukken gelopen. Eerst 2,1 km (= eentiende halve marathon) gelopen, op 4.20 per km. Toen 5 x400 meter, nog sneller, weet niet meer hoe snel. En toen weer eentiende halve, ongeveer net zo snel, dacht ik.

Tijdens het lopen wel de enkel een beetje gevoeld en nu, de volgende dag, voel ik weer wat pijn. Ik moet het eigenlijk niet doen, zo snel lopen. Rustig aan doen.

Ik denk dat ik over 1 1/2 week in Roden een kwart marathon ga lopen. Maar zeker ben ik niet: het kan nog steeds een halve worden (onverstandig) of helemaal niet lopen (is denk ik niet nodig).

Ik krijg steeds meer zin om toch in het najaar weer een marathon te gaan lopen. En als ik dat wil, moet ik nu wel serieus die enkel laten genezen, natuurlijk. EN ach: er komen nog vele halve marathons: eind juli Lauwersoog-Ulrum bijvoorbeeld, een die al heel lang op mijn verlanglijstje staat en die ik nog nooit heb gelopen.

Binnenkort dus de fiets naar de fietsenmaker brengen en meer gaan fietsen en minder lopen. Of helemaal rusten, dat mag ook.

wat nu???

Toen ik vanmorgen toch maar naar de loopgroep was gegaan om rustig mee te trainen zei de trainer tegen mij dat het misschien beter was om twee weken te fietsen, vanwege de enkelpijn. Ik schrok hiervan, ik had zelf ook al mijn twijfels of ik wel of  niet zou gaan lopen en wat te doen, maar als hij dit dan zegt....

Het lopen ging redelijk. Ik had wel een zere enkel, nu weer op een andere plek dan anders. Ik heb het rustig aan gedaan, maar heb toch nog redelijk snelle stukken gelopen. Na verloop van tijd ging het wel beter en nu, 's middags voel ik minder pijn dan gisteren overdag. Nog wel veel stijfheid. Van fysio Wim moest ik mijn enkel voorzichtig losdraaien, dus dat doe ik dan maar. Het helpt nog niet.

Ik denk dat ik beter rust kan nemen, niet lopen over twee weken. Geen leuk besluit, misschien valt het uiteindelijk mee??? Ik hoop dat er binnenkort iets "knakt", waardoor alle pijn ineens over is. Maar dat zal wel niet gebeuren.

weer die enkel

Hij doet weer behoorlijk pijn. Na de training van woensdag viel het nog wel mee, maar ik heb vrijdagmorgen 1 uur en een kwartier gelopen en nu voel ik het weer. Hij lijkt ook wel een beetje dik, maar misschien toch niet. Ik kijk en kijk ernaar en denk dan van alles te zien, later zie ik dat dan weer niet, ik twijfel gewoon aan mijn eigen waarnemingen.

En het ging vrijdag heel erg lekker, uiteindelijk. Ik begon met hele stijve benen, ik had (donderdag al) spierpijn in hamstrings, lies en bilspieren. Heel lang die spieren niet meer gevoeld, nu dus weer wel. Ik begon vrijdag dus errug rustig, maar allengs ging het beter en ik eindigde ruim een uur later met een lekker tempo, wat ik nog wel langer had kunnen volhouden, maar ja, de kinderen waren intussen ook wakker en zaten op hun moeder te wachten. (Dit laatste is niet waar: ik zou misschien willen dat het zo was, in het echt kijken ze nauwelijks op als ik thuiskom, of ze liggen nog in bed.)

Later op de dag had ik weer hele stijve benen, maar een beetje oprekken deed wonderen en nu is de spierpijn weer aardig weggetrokken. Alleen dus wel pijn aan m'n enkel. Hmmm. Moet ik nu wel of niet de Run van Roden gaan lopen over twee weken?

zijn het de schoenen?

Zaterdag twee uur gelopen in een rustig tempo. Dat ging prima. Het laatste half uur wel last van de enkel. Gelukkig liep woensdag Wim, de fysiotherapeut mee met de loopgroep, dus hem maar even gevraagd. Waarschijnlijk irritatie van het glijvlak van het spronggewricht. Komt door veel belasting en door doorlopen op oude schoenen. Is op mij wel van toepassing. Ik kreeg wat losmaaktips van hem, draaien met de enkel. En verder maar afwachten.

Woensdag wel lekker gelopen, maar wel weer meteen een gevoelige enkel. Ik liep weer op mijn Brooks. Ik heb toch het idee dat ik op die Brooks eerder last krijg dan op mijn nieuwe Asics. Ik wil niet meteen de schuld geven aan de Brooks, ik heb er tenslotte vele kilometers probleemloos op gelopen, maar..... toch de komende tijd maar iets minder op lopen.

De vermoeidheid lijkt een stuk minder geworden, ik voel me na een training niet meer dagen uitgeput. Ook van het werk of de studie niet meer. Nu nog genezen van die enkel. Over twee weken de run, en dan mag ik echt rusten.  Ik moet  natuurlijk wel met goeie benen aan mijn huttentocht in de Alpen met mijn zoon beginnen. Da's nog wel leuker dan een goede wedstrijd lopen, eigenlijk.